In deze rubriek vindt u enkele van de toegezonden verhalen over de dieren die wij in 2012 hebben geplaatst.

Heeft u de afgelopen tijd één van onze dieren geadopteerd? Stuur ons een e-mail waarin u vertelt hoe het gaat. Wij horen graag van u over de geplaatste dieren! (De redactie heeft het recht teksten aan te passen en in te korten.)

Amigoo

De eerste dag liep Amigoo  gelijk de kamers in en uit en ging daarna op de bank liggen, zo van dit is mijn plek en ik ga hier niet meer vandaan. Hij sliep gelijk goed en de kattenbak ging ook gelijk goed. Het eten gaat ook goed en het contact met mijn dochter gaat ook goed, maar met de baas klikt het enorm als hij thuiskomt staat meneer al voor de deur om hem te begroeten. Het is zelfs zo erg  dat als ik hem eten heb gegeven en de baas is thuis dat meneer nadat hij gegeten heeft mij geen blik waardig gunt en gelijk naar de baas toegaat om hem kopjes te geven. Van de kerst heeft hij ook genoten want van Niki kreeg hij allerlei lekkers (ze vond het zo zielig als hij met zielige oogjes naar haar keek en om haar heen liep, de schooier)het was liefde en het blijft liefde op het eerste gezicht want wij willen hem nooit meer kwijt hoor. Oh ja af en toe tranen zijn oogjes en moet hij af en toe niezen maar dat is alles. Hij heeft ook al op muizen gejaagd maar nog niet te pakken gekregen. Nou toch nog een heel verhaal over de eerste tijd van Amigoo,met veel groeten en een pootje van Amigoo van familie K. de B.

Ana (Bella)

Allereerst over Ana. Bij thuiskomst hebben we besloten om haar Bella te noemen. Deze naam vinden we beter bij haar passen. De dag dat wij haar ophaalden (5 november) en mee naar huis namen was voor ons een groot feest! Bella was heel lief in haar reismandje en bij thuiskomst hebben we haar gelijk op haar kattebak gezet. Vervolgens ging zij het hele huis inspecteren en ontdekken. Helaas heeft ze de rest van de avond en nacht in een hoekje in de gang gezeten omdat ze bang was. Dit vonden we erg jammer. De volgende ochtend heeft Rick geprobeerd om Bella te aaien. Dit liet zij toe. Vervolgens hebben we haar eten gegeven en vanaf dat moment is zij eigenlijk gewend geraakt. Ze kwam bij ons op de bank zitten en bleef maar spinnen. Na een paar dagen kwamen we erachter dat Bella wel erg veel aan het niezen was. Ook was 1 van haar oogjes ontstoken. Hierdoor zijn we naar de dierenarts gegaan. Zij bleek niesziekte te hebben. De dierenarts heeft haar behandeld en zij is goed genezen.
Het heeft in het begin even geduurd voordat Bella wilde spelen. Maar dit is langzamerhand steeds meer geworden. Haar favorite speeltjes zijn de zachte balletjes met een belletje erin en het lusje van een riem (deze laatste heeft ze zelf ontdekt).
Bella is een schat van een poesje. Elke ochtend maakt ze ons luid spinnend wakker. Ze staat dan naast ons op onze kussens. We kunnen haar niet meer missen en zijn nog elke dag heel erg blij met haar.
Inmiddels zitten we in ons nieuwe huis en ook hier voelt Bella zich helemaal thuis. Ze heeft al verschillende plekjes tot haar slaapplekjes benoemd!
Groeten R. en D.

Mol (Willem), Andrea (Harry) en Doortje

Het is al weer enige tijd geleden dat je mij de vraag stelde hoe het gaat met de geplaatste dieren en je dit wilde laten weten. Hierbij over de 3 katten.

Met Doortje gaat het goed. Ze is een echte "tante" en heeft er flink de wind onder in de groep. Ze heeft er 9 onder zich. We noemen haar zo nu en dan een torreadoor! Wanneer het haar niet zint of ergens genoeg van heeft dan gaat ze er achteraan. Soms doet ze dat te snel en dan gaat haar kop scheef hangen. Waarschijnlijk wordt ze door de snelheid duizelig. Dit heeft ze overgehouden nadat ze door jullie is opgevangen na een tijd opgesloten en daardoor uitgedroogd was. Hieraan heeft ze een neurologische afwijking aan overgehouden. Als ze het e.e.a zou kunnen vertellen dan zal ze ook zeggen dat ze erg lui is geworden en daardoor een maatje te veel is geworden en deels de schuld van het castreren!
Rooie Willem is een flinke kater geworden met een gebruiksaanwijzing. Hij wil niet graag over zijn buik worden geaaid en bepaalt zelf wanneer hij aangehaald wil worden. Hij is gek op kleine katten (kittens) en gaat hier heel verliefd naar zitten kijken en wil graag ermee spelen. Tijdens het spelen is hij uiterst voorzichtig. Ook wil hij ze wel wassen. Voor zijn grote soortgenoten is hij ook zorgzaam. Helaas heeft hij aan een flinke verkoudheid, ondanks antibiotica, een traanoog overgehouden. Hij wil niet gecorrigeerd worden en in een onbewaakt moment krijg je een tik op je benen. Hij vergeet niets. Wanneer hij de kans niet krijgt om te laten weten dat hij het niet met je eens bent laat hij dat weten op een later tijdstip. Hij heeft een hekel aan kinderen en wanneer hij wordt uitgedaagd door volwassenen. Hij laat duidelijk merken waar zijn grens ligt. Knorren kan hij als de beste. Hij is gek op de tuin maar wil graag naar binnen wanneer hij daar alleen is. Kortom hij houdt van gezelschapen en in de groep van 10 voelt hij zich prima. Hij heeft een vreemde gewoonte om alle tafels schoon te vegen en wil graag op de meest vreemde plaatsen zitten. Als het maar extra zicht geeft!

Harry kan goed zien! Hij kan wat angstig zijn en is géén snelle jongen en eerder traag te noemen. Hij is makkelijk en vindt het heerlijk gekamd te worden. Tandenpoetsen dat mag ook maar dan moet hij wel extra aan de achterkant van zijn kop worden geaaid. Vaak ziet hij andere dingen om zich heen en zit dan met de voorpoten los van de grond en draait met zijn kop 360 graden. Dat gaat vaak goed maar soms verliest hij zijn evenwicht en valt om. Hij is erg terughoudend en wacht tot de anderen uitgegeten zijn en als er wat overblijft, dan is dat voor hem. Uiteraard krijgt hij wel nat voer omdat zijn baasje hem bij de schaal zet maar dat gaat dan niet van harte. Hij is groot maar vindt bijna alles eng! Hij mag slapen op bed en het fijnste en warmste is tussen beide bazen in.

Met vriendelijke groet, G. van P.

Pluis

Hier dan een paar dingen over Pluis.
Hij is ontzettend lief. Als ik het huis uitga en dan op de galerij sta, zit Pluis in de vensterbank mij na te kijken. Pluis is helemaal gek op eten. Hij wist na een dag al waar het eten vandaan kwam. Zodra ik maar die richting oploop, draait hij om mij heen, want dan denkt hij dat hij eten krijgt. Zit ik achter de computer dan zit Pluis op het toetsenbord. Pluis kan ook heel lief naar je kijken met zijn grote ogen, en spint heel veel.  Mocht ik nog meer hebben, dan mail ik wel.
groetjes H.

Mono (Boobs)

Hallo allen van de dierenambulance Den Haag.
Hierbij voor het eerst een berichtje over Mono die ik en mijn vriendin bij jullie hebben weggehaald op 4 augustus 2011. Eigenlijk vonden we Mono niet zo een leuke naam, dus heet hij nu Boobs. Daar luistert hij nu ook naar.
In het begin moest hij erg wennen bij ons thuis, eerste dag heeft hij vooral onder de bank gezeten, maar ’s avonds wou hij toch wel graag even rond kijken. Vanaf dag 2 ging het eigenlijk langzaam beter steeds minder onder de bank en meer op een eetkamerstoel, daar slaapt hij nu nog graag. Ook ging hij al lekker naar buiten na 3 weken, en komt nog steeds terug. Hij heeft een vriendje, onze andere kat Bassie, die ook uit een asiel komt. Samen gaan ze lekker buiten spelen en muizen vangen. De foto’s zijn van wat mindere kwaliteit omdat Boobs niet zo graag op de foto wil. Altijd als hij net leuk zit of ligt, en je pakt de camera, is hij bij terug komst alweer ergens anders. Maar toch deze pogingen toegevoegd. Met vriendelijke groetjes, B.B. en S.d.J.

Parkietjes

Beste medewerkers van de dierenambulance,
Het is alweer even geleden. Op 22 oktober ben ik bij jullie geweest om twee grasparkietjes te adopteren. En onverwacht ging er die dag ook een halsbandparkiet mee naar huis! Het gaat heel erg goed met ze. Hierbij een paar foto's. De halsbandparkiet heet nu Sjefke, en is echt -hoewel soms een beetje humeurig- een knuffelaar. Iedere ochtend gaat ze mee naar de badkamer en sprayen we haar helemaal nat met een plantenspuitje, zie de foto, dat
vind ze heerlijk! De grasparkietjes (Otje en Nellie) zijn ook heel erg gezellig en duidelijk helemaal gelukkig samen. Op de foto zitten ze nog in het kleine kooitje, inmiddels wonen ze in een veel grotere kooi met veel speeltjes en ze hebben het duidelijk erg naar hun zin. Jullie vertelden al in de opvang dat het popje wat door haar pootjes zakt. Ik heb nu wat minder gladde zitstokjes in de kooi gedaan, en daarmee gaat het goed.
Nogmaals bedankt en heel veel succes in 2012 met het goede werk dat jullie voor de dieren doen!
Groetjes,S .