In deze rubriek vindt u enkele van de toegezonden verhalen over de dieren die wij in 2011 hebben geplaatst.

Heeft u de afgelopen tijd één van onze dieren geadopteerd? Stuur ons een e-mail waarin u vertelt hoe het gaat. Wij horen graag van u over de geplaatste dieren! (De redactie heeft het recht teksten aan te passen en in te korten.)

Kate

Hoi allemaal,
Wij hebben een heerlijk kerst gevierd met ons nieuwe meisje erbij. De twee staan erop dat ze samen slapen en dat gaat helemaal prima ! Alleen spelen is soms nog een beetje te, de eerste dag moest ik 1x ingrijpen maar daar is het bij gebleven. We zijn echt giga blij met Kate !  Zodra ik een beter fototoestel tot beschikking heb zal ik mooiere foto's toesturen.  Heel veel groetjes van
J.v.d.M Kate & Snowy

Joufi

Hoi beste medewerkers van de dierenambulance,
Ik wilde even laten weten dat het best al wel goed gaat met Joufi. Gistermiddag brak het ijs en kwam ze kopjes geven, en toen sprong ze lekker op schoot, ze is lekker even blijven liggen. Ook vannacht is ze aantal keren op bed wezen kijken en kroelen. In het begin dook ze veel weg maar nu loopt ze al lekker rond, heeft al een vogeltje uit de kesrtboom gepikt en zit regelmatig lekker voor het raam naar buiten te kijken, ook ligt ze lekker in haar mandje. Groetjes W.C.

Wiesje

Lieve mensen, 
Even een korte update over Wiesje. Gisteravond heb ik haar meegenomen naar huis. Ze was al snel mijn huis aan het ontdekken. Mijn andere katten nog maar even apart gehouden..-).
Ze heeft gegeten, gedronken en ook al de kattenbak in gebruik genomen. Vannacht heeft ze bovenop mij geslapen en ze bleef maar spinnen & trappelen & knuffelen…de hele nacht door..-) Vanmorgen mocht ze in de grote kamer…en dat heb ik geweten…ze heeft enorm veel gerend..gespeeld en tevens kennis gemaakt mijn mijn 2 andere katten….ze moeten nog erg wennen aan elkaar..maar ik heb het vertrouwen dat dit wel goed komt…heeft gewoon tijd nodig… Ik stuur jullie alvast wat foto's die ik vanmorgen heb gemaakt van onze Wiesje. Wordt vervolgd..
Groetjes, M. S.

Pimmie (Pushkin)

Beste Dierenmensen,
Pimmie, die nu Pushkin heet, heeft het erg naar zijn zin bij Willem. HIj is nog wel erg schrikachtig. maar aan zijn nieuwe baas is hij helemaal gewend. HIj loopt hem voortdurend achterna, vooral naar de keuken om eten. Van de telefoon en de deurbel schrikt hij zich iedere keer een ongeluk, maar dat zal wel beter gaan, als hij wat meer gewend raakt aan dat soort geluiden.
Het is een schat van een kat en we zijn erg blij met hem (en hij ook wel met Willem).
met vriendelijke groet, M.

Willy en Redford

Hartelijke groet van Willy en Redford!

Barbie (Bailey)

Ha medewerkers van de dierenambulance,

Hierbij een update over Bailey (voorheen Barbie). Bailey/Barbie doet het echt hartstikke goed bij ons thuis en is een ontzettend lieve knuffel! Ze vindt het heerlijk om bij ons op schoot te liggen spinnen of slapen (zie foto). Maar ze vindt het ook fijn om in haar eigen mandje te liggen. Ze loopt lekker zelfverzekerd door het huis en is erg nieuwsgierig. Haar favoriete plekje is boven op de vensterbank, lekker boven de verwarming zodat ze naar buiten kan kijken. Af en toe probeert ze ook wat ondeugends uit, zoals op de eettafel klimmen om te kijken of er toch niet nog een kruimel van het een of ander ligt… Maar als je zegt dat het niet mag, gaat ze er ook weer keurig van af. Verder eet en drinkt ze goed. Ook haar Prednisolon eet zij gewoon met haar voer mee op. Verder speelt ze graag. Vooral een stokje met touwtje met een pluchen figuurtje met veertje en belletje is haar favoriet. Daar "jaagt" ze graag op en dan sleept ze hem mee door de kamer. Het enige vervelende is dat haar allergieplekje boven haar oog kennelijk toch af en toe nog jeukt, waardoor zij deze heeft open gekrabt. In overleg met jullie dierenarts zullen wij haar voorlopig even iedere dag Prednisolon geven, in de hoop dat het dan goed kan genezen en we daarna weer kunnen afbouwen. Wij zijn enorm blij met Bailey en willen jullie heel hartelijk danken voor alle goede zorgen die jullie haar het afgelopen jaar hebben gegeven!

Hartelijke groeten, C. en N. van der K.

Jamie

Hierbij alvast een fotootje van Jamie
groeten N.R.

Rop

Beste medewerkers van de dierenambulance,
Het is alweer een paar maanden geleden dat ik Jack (voor jullie Rop) bij jullie heb opgehaald.  Graag zou ik jullie willen laten weten hoe het nu gaat. In 1 woord; het gaat GEWELDIG.
Chaya (mijn Bully) en Jack zijn dikke vrienden en slapen nu zelfs samen op de bank. Jack is een zelfstandig manneke, maar komt ook wel zijn knuffels halen en lekker op schoot zitten als hij er behoefte aan heeft. Hij is een heerlijke kater, en we genieten echt van hem. Helaas zijn het geen goede foto's, maar om toch even te laten zien dat ze lekker samen slapen, toch maar gestuurd. Ik zal volgende keer betere foto's sturen.
Groetjes J.M.

Minous (Inieminie)

Het gaat gelukkig weer een beetje de goede kant op met Minous. Twee weken geleden was ze niet meer binnen te houden met dat mooie weer, en hebben we haar een bandje ( met naam en adres )  om haar nek gedaan en mocht ze loslopen in onze tuin en het bos.
Ze stelde ons niet teleur. Keurig liep ze door bos en tuin en steeds kwam ze weer even terug naar het terras om daar op haar kleedje van de zon te genieten.
Ze heeft een heerlijke week gehad. Toen werden haar klachten van de neus steeds ernstiger. De dierenarts die wij bezochten zag dat ook haar hele bekje was ontstoken.
Na wat injectie's en wat speciaal ( sterk ruikend ) voer gingen we weer naar huis. We maakten ons net als de dierenarts toch wel zorgen om deze 12 jaar oude poes.
 
Na enkele heel moeilijke dagen waarbij we ook een beetje dwangvoeding hebben moeten toepassen ( wat nooit leuk is ) lijkt het nu weer wat beter te gaan.
Ze heeft interesse naar ons wil weer graag op schoot ( het is een heel leuk op mensen gericht dier)  en eet weer zelfstandig. Ze heeft wel een jasje uitgedaan maar dat is er weer gauw aan als ze blijft eten.
 
Voorzichtig optimistisch zien we de toekomst tegemoet.Wat plaatjes sturen we mee.

Met veel groeten,
S. en A.

Bobbie en Woezie

Wij hebben twee katten, Bobbie in november 2010 en Woezie in juni 2009, bij jullie uit het asiel gehaald. Wij sturen dit berichtje om te laten weten dat het met Bobbie en Woezie goed gaat.
Met Bobbie gaat het erg goed, hij speelt heel veel en komt vaak op schoot. Het is een hele gemakkelijke kat, in de auto toen we hem kwamen halen was hij zelfs blij, ook al zat hij in een mand. Wij vonden het allemaal erg leuk dat hij er was en nog steeds is. Hij is dikke vrienden met Woezie geworden en ze spelen vaak met elkaar. Met Woezie gaat het ook heel goed.
Zoals jullie waarschijnlijk weten is ze dikke vriendjes met Bobbie maar ook met Mila de andere poes. Bobbie was laatst weg, we zochten allemaal naar hem. We hebben denk ik een uur gezocht. Hij kon ook nooit de snoepjes weerstaan waarmee we rammelden om hem te lokken maar geen resultaat. Uiteindelijk kwam hij de trap op vanaf beneden hij was helemaal nat!
Hij was blijkbaar in de sloot gevallen en er aan de andere kant weer uitgeklommen. Na een tijdje is hij gewoon terug gezwommen! Wij waren allemaal heel blij. Hij had namelijk gewoon weg kunnen gaan maar hij wilde bij ons blijven. We hebben hem allemaal gekroeld , geaaid en droog gemaakt, wat lekkers gegeven en hij is weer gewoon thuis.

Groeten van M.B. (12 jaar) uit W.

Springer

Hierbij een update van Springertje.
 
Met Springertje gaat het goed. Ze is heel aanhankelijk en is echt een voorbeeld kat. Ze heeft zelfs nog niets gesloopt en wat ik haar leer, zoals krabpaal heeft ze heel snel door. Uiteraard loopt ze nu ook vrij rond in haar kamer en soms op de gang.
 
Het hele huis kan ze nog niet krijgen, want het lukt nog niet echt met Simba. Om toch te proberen dat ze vrienden gaan worden heb ik ook een Feliway aangeschaft en een hordeur met kippengaas gemaakt. Hier kunnen ze elkaar zien en ruiken, maar niet slopen.
 
Vandaag was verder voor Springertje helaas geen fijne dag. Ze is namelijk net gesteriliseerd bij de dierenarts. Gelukkig is wel alles goed gegaan en kan ik haar zo gaan halen. Hopelijk heeft ze niet al teveel last van de operatie.
 
Groeten,  R.

Fuzzie (Awesome)

Beste dierenambulance,
Hierbij wat foto's en een update over Fuzzie, die inmiddels is omgedoopt tot Awesome, because he is. Na een wat zenuwachtige eerste dag voelde hij zich al heel snel thuis, ook al was onze andere kat niet bepaald verwelkomend, maar we maken vorderingen en ze zijn al samen in een kamer.
Awesomes zwerfachtergrond is duidelijk te merken aan zijn totale gebrek aan manieren; hij eet alles wat los en vastzit en vindt dat hij overal mag komen. We zijn voornamelijk bezig met hem te vertellen wat allemaal niet mag: "nee, niet op het  aanrecht/tafel/toetsenbord zitten; nee, niet in de vaatwasser/oven/ijskast komen; nee, dat is niet jouw melk/boterham/pasta met saus/koekje."
Maar wat kleine opvoedingsperikelen daargelaten, zijn we dolblij met hem. Als hij is uitgespeeld en moe gerend, valt -ie tegen je aan op de bank en begint te spinnen en te kwijlen van geluk. Naast eten, is er geen groter genot dan op bed liggen en aangehaald worden.
Kortom dank jullie wel voor het helpen kiezen van een kat die perfect in ons huishouden past en jullie krijgen hem niet meer terug.
Met vriendelijke groet,

T.v.E. en P.N. 

Rop

Beste medewerkers van de dierenambulance,
 
Een leuke kat die in een appartement kan wonen en met een hond, die is niet makkelijk te vinden. Maar gelukkig zat er een mooie, grote, zwarte kater bij jullie.De eerste ontmoeting met Rop en mijn Bulletje Chaya was in de behandelkamer bij de dierenambulance. Het ging allemaal heel goed. Chaya wilde even laten zien dat ze sterker en groter is (dat dacht ze) maar Rop hielp haar gelijk uit haar droom. Kledder, boem, bam, vol op Chaya haar neus, ze wist gelijk haar plekje en het was daarna helemaal goed tussen Rop en Chaya. Dus Rop kon mee naar huis met ons. Eenmaal thuis gekomen voelde Jack (nieuwe naam van Rop) zich helemaal thuis en sprong gelijk op de vensterbank, de bank en ging alle kamers besnuffelen. Hij voelde zich helemaal op zijn gemak en ging lekker op de tuinstoel op het balkon liggen. Ik ben zeer blij dat ik Jack een liefdevol huis kan bieden. Hij is echt een knuffelkat, maar ook zeker de koning in huis. Hij doet het prima met Chaya en de cavia's, echt een aanwinst!
 
Ik hou jullie op de hoogte en zal af en toe een foto sturen.
 
Bedankt dierenambulance!
 
Groetjes J. M. 

Peppie

Beste mensen van de dierenambulance,
Ik ben sinds afgelopen donderdag de eigenaresse van Peppie, of liever gezegd, ik ben in dienst getreden. Ha ha, ze is heel lief en ze heet inmiddels Pippie.
Onze andere katten, Bogy (2x zo groot als Pippie) en Pinkie (lapje) reageren nog een beetje afwachtend maar het gaat elke dag beter. Pippie gaat lekker op de bak, ze eet goed en is al een paar keer buiten geweest. Ze heeft bezit genomen van de driezitsbank en dat is echt haar domein. Ze houdt van aanhalen en kan lekker spinnen. Ik heb voor a.s. donderdag een afspraak gemaakt bij mijn dierenarts voor haar oortjes en ik denk ook dat ze iets aan haar achterkant mankeert. We mogen absoluut niet aan haar achterpoten komen en als ze loopt lijkt het of ze zich steeds uitrekt. We zien het wel.
Ik heb een paar foto's gemaakt en die stuur ik mee.
Veel groetjes uit Katwijk van Pippie en haar personeel E. en G.

Springer

Hierbij de eerste foto’s van Springer.
 
Gisteravond heb ik haar opgehaald. In haar reismandje was ze wel wat onrustig. Omdat Springer de komende weken nog hokrust moet houden, had ik al een kennel van jullie neergezet. Wel heb ik haar eerst even een klein stuk huis laten verkennen, op plekken waar Simba op dat moment niet kon komen. Springer liep uiteraard heel nieuwsgierig rond. Nadat ik haar in de kennel had gezet liet ik Simba uit de woonkamer en was zeer benieuwd wat de reactie zou zijn van beide. Nou dat was een behoorlijk blaas en grom concert. Na een half uur werd het iets minder en ging Simba weer naar de woonkamer. Ze is behoorlijk van slag. Daarna is ze niet meer in de kamer waar Springer staat geweest. Het is dus nu afwachten hoe het zich verder gaat ontwikkelen.
 
Wat wel heel zeker is, is dat Springer een hele lieve sociale poes is. Ze heeft ook goed gegeten en op schoot gezeten. (Zonder Simba in de buurt natuurlijk) Nu maar hopen dat het met Simba gaat klikken. Wordt vervolgd… R.

Louisse (Bella)

Het gaat zeer goed met Louisse (Bella), al haar plekjes op de huid zijn hersteld en wordt steeds dikker, ook haar vacht. Ze maakt een blije indruk en heeft humor en is erg aanhankelijk. Ook samen met mijn andere kat Spotty gaat het steeds beter, Bella wast de oren van Spotty en liggen veel bijelkaar, maar nog net niet tegen elkaar aan. Bella is gek op borstelen. Dit doe ik met een speciaal zacht borsteltje die eigenlijk voor kleine kinderen is bedoeld. Groeten en bedankt!

Deesie

 

Hier even een update over Deesie in Duitsland. Op dit moment gaat het erg goed met Deesie! De eerste week moest ze heel erg wennen en wilde ze vooral alleen bij mij zijn, van mijn vriend moest ze in het begin helemaal niks hebben. Ook op het werk, waar ze iedere dag mee gaat, was vooral ALLES eng. Mannen zijn en blijven toch een probleem. De mannen die ze nu vaker ziet gaat het goed mee, maar als er een vreemde met een bus voor de deur staat, schreeuwt ze moord en brand! Ook dit zal met de tijd minder worden. In totaal is ze al een kilo aangekomen, en gaat ze iedere dag of naast de fiets of met mijn vriend mee hardlopen. Maar wat ze het aller leuks vindt is toch wel ‘s avonds op de bank knuffelen, het liefst met haar kop in je nek! Dus al met al gaat het harstikke goed, en komt ze beetje bij beetje steeds wat meer los!! Bedankt voor alles en de groeten uit Duitsland!! P., B. en Deesie

Curry

Beste Medewerkers en vrijwilligers,
Het gaat nog steeds heel goed met Curry, de rode kater. Na zo'n drie weken is hij al weer aardig gewend aan z'n nieuwe omgeving. Met Midas is hij inmiddels beste maatjes (zie foto). Met de allberbeste groeten van J.R. en M.S.

Gevederde vrienden

Beste mensen van de dierenambulance,
Hier een kleine fotoreportage van de gevederde gastjes die ik vandaag bij jullie mocht ophalen. De valkparkieten hebben het grootste deel van de dag buiten de kooi doorgebracht en zich goed geamuseerd. Ik heb ze maar Willem-Mientje gedoopt omdat ik vermoed dat de jonge vogel een meisje is (gestreepte staartveren) en de zanger een man. Willem kan fluiten als een volwassen kerel. Toen ik dat de eerste keer hoorde schrok ik even omdat ik wel zeker wist dat er geen man in mijn achtertuin vertoefde!(NU fluit ie trouwens net wéér en trap ik en mijn honden er wéér in! 't is even wennen! Van de klimconstructie die ik van touwen en takken heb gemaakt hebben ze overigens nog geen gebruik gemaakt. Misschien vind ik die leuker dan zij! De kanarie durft nog niet buiten de kooi. Hij hipt wat zenuwachtig heen en weer, maar eet wel. De kwartels hebben kennis gemaakt. Het haantje zal wat blij zijn met de harem van 7 dames als ik ze over een weekje bij elkaar doe. Ze moeten eerst aan elkaar wennen want anders wordt het een bloedbad (ondanks dat ze zo aardig lijken kunnen ze ook enorm agressief zijn).

Hartelijke groeten, E.M.

Sjakie

Wat een leuke ukkie! Hij heeft een fijne ruime kooi waarin hij lekker zijn gang kan gaan. De eerste week zagen we hem weinig. We laten hem lekker scharrelen. Deze week is hij actiever en laat zich meer zien. Echt leuk hoe hij een stukje appel of wortel zit te eten! Hij heeft een huisje waarin hij voortdurend met zijn nest bezig is, en hij heeft speelgoed, en 't ziet eruit alsof hij 't wel naar zijn zin heeft. Christa/Kyra heeft nog steeds niet in de gaten dat Sjakie er is, want hij staat 'hoog' en zij springt niet zo hoog.  Maar Malou vindt 't prachtig, zij kijkt graag "Hamster-TV". Gelukkig trekt Sjakie zich niets van haar aan! Hij gaat gewoon rustig zitten eten, of zijn snuitje poetsen.
Tot zover! Groetjes van Sjakie!

Olgie, Joerie en Mirrow zijn samen geplaatst, hieronder de eerste kennismaking in hun nieuwe huis.

Hallo lieve allemaal,
Olgie
Hier even een update hoe het met onze katten gaat. Toen we thuis kwamen, hebben we gelijk de manden opengedaan. Olgie ging gelijk op pad. Alles verkennen en besnuffelen. Ze was totaal niet verlegen en had al snel haar plekje gevonden, mijn bed!
De kattenbak en eten en drinken was ook geen probleem, dat ging gelijk goed. Wat een knuffelkont is het, zo lief! Ze ligt graag in je nek, daar valt ze zo in slaap, je moet haar natuurlijk wel ondersteunen. De naam " barones"  had beter bij haar gepast.Het grappige is dat ik altijd dacht dat ik geen knuffeltype was , met Olgie wel, daar word ik zelfs rustig van. Je ziet haar met de dag opknappen en steeds meer gaan glanzen. Ze zijn al vreselijk verwend, in mijn familie zijn we allemaal kattenmensen en dus hebben ze al heel veel cadeaus gekregen. Ik stuur wat foto’s mee.  Onwijs bedankt voor al jullie goede zorgen en liefde voor deze kanjer. 

Joerie
Ik zit mij een paar keer per dag af te vragen of we het nu over dezelfde kat hebben gehad bij jullie.
Was dit nu die kat die niet van aaien hield? Joerie heeft zich ontpopt als een echte knuffelkont. Toen we thuis kwamen durfde hij nog niet echt uit zijn draagmand te komen. Na een half uurtje ging hij op pad, alles bekijken en besnuffelen. En toen hup achter het tv-meubel, daar heeft hij een tijd gezeten. Met het eten kwam hij te voorschijn maar dat was het dan ook wel.
Ik heb ook een kattenbak beneden neergezet omdat het leek of hij nog niet naar boven durfde.
De derde dag kwam hij meer los en kwam hij kopjes geven en spelen. Want wat kan die spelen zeg, echt hilarisch, we hebben een echte jager in huis, en de vliegenmepper kan ik ook weggooien want alle vliegen eet Joerie op . Hij praat ook al met ons, geeft antwoord en we kunnen ook zien wanneer hij er genoeg van heeft, je ziet dat aan zijn uitdrukking, als ik dan zeg nee niet doen dan huppelt hij weg, de dondersteen…. Joerie zijn plek is nu de grote krabpaal daar slaapt hij in.

Mirrow
Mirrow is de meest schuwe van alle drie, bij hem duurde het wat langer voordat hij wat bijkwam. Mirrow herken je nu niet meer terug. Hij loopt door het hele huis en heeft zijn eigen plekjes, zowel de de bank als de rieten stoel. Zo lief! Vooral omdat dit de stoel was van onze vorige kat (jaja! een eigen stoel) nu is deze dus van Mirrow . Mirrow kwam bij door zacht te praten en te gaan zitten. Onverwachte bewegingen vindt hij maar niets. Hij knort en spint wel wat af en kan een harde kopjes geven, zeg maar kopstoten. Ook Mirrow praat met ons en heeft een hoop te vertellen, ook hem zie je met de dag opknappen.
Zowel Mirrow als Olgie kun je borstelen, allemaal geen probleem. De eerste dagen waren ze erg schrokkerig met eten, maar dat gaat nu veel beter, nu laten ze ook wat staan. Mirrow is nog wel wat op zijn hoede, maar ze wassen zich allemaal en ze slapen nu ook gewoon waar wij ze kunnen zien. Ik vind het erg snel allemaal dus je kan wel zeggen dat het super gaat.  Ze moesten ook erg wennen aan de geluiden, tja hier op Scheveningen heb je meeuwen. Je zag ze echt kijken ‘wat is dat nu?’
We zijn jullie erg dankbaar voor deze drie lieverds, ik had geen betere keuze kunnen maken.
We hopen op heel veel mooie jaren met deze kanjers en we zijn blij dat jullie ze ons willen vertrouwen.
Liefs, E.

Hinkel met zijn nieuwe liefde…

Hallo allemaal, ik heb hinkel sinds woensdag. Het is echt een lief knuffelkonijn. Ik had al een vrouwtjeskonijn waar van ik dacht dat ze niet  met andere konijenoverweg kon.Maar kijk Hinkel nu even, lief hè! In het begin schoten ze steeds bij elkaar weg en Hinkel stampte als zij in de buurt kwam. Zo langzamerhand gingen ze snuffelen aan elkaar en schoten daarna van schrik weer weg. En kijk nu maar even op de foto's. Ze wordt heerlijk gewassen door Hinkel. Dit is toch zo fantastisch om te zien. ik ben erg blij met hem. Ik zoek er natuurlijk nog één voor het andere vrouwtje!
Groetjes B.

De bijzondere kat Monja (bij ons Rio)

 -Even geen huisdieren-
Eind 2003 was mijn laatste kat overleden. Alhoewel ik altijd helemaal gek was op m’n katten, wilde ik toch even geen huisdieren. Mijn plannen waren om eerst wat te gaan reizen en dan is het per slot van rekening makkelijker als je geen “verplichtingen” thuis hebt.
 
Alleen die plannen zijn nooit doorgegaan. Mensen in m’n omgeving zeiden: “Rob, neem alsjeblieft weer katten want je bent niet te genieten nu”. En eigenlijk wist ik dat ze gelijk hadden. Natuurlijk is het leuk wat te reizen, maar de liefde van je huisdier heb je dagelijks. Dat is veel meer waard. De beslissing om toch weer een kat in huis te halen was dan ook de enige juiste keuze.
 
-De ontmoeting met Monja (bij jullie Rio)
Al snel ging ik naar een dierenasiel om te kijken naar een kat. In die tijd presenteerde ik nog geen dierenprogramma, dus had geen idee waar welke katten zaten. Bij het eerste dierenasiel zaten leuke katten, maar ik had niet een speciale klik. Daarom besloot ik verder te kijken. Een week later kwam ik bij jullie kijken met in een m’n hoofd het idee: “ik wil een zwarte kat”.
 
Bij binnenkomst stonden rechts in de hal 3 kooien met daarin o.a. een witte kat. Met deze witte kat (Rio omgedoopt tot Monja) had ik gelijk een klik. Maar toch ging ik eerst in de kattenkamers kijken, want wilde per slot van rekening een zwarte kat. Wat echter te verwachten viel, met geen van alle had ik zo’n klik als met Monja. Het belachelijke idee van “ik wil een zwarte kat” heb ik dus maar snel laten varen.
 
En zoals een echte kat doet, zij had eigenlijk mij uitgekozen. Monja liet namelijk overduidelijk merken dat ze met mij mee wilde. Ze ging zelfs al voor haar deur staan wachten toen ik het contract en de betaling bij jullie regelde aan de balie.
 
-Monja had al een heel verleden-
Voordat Monja op mijn weg kwam had ze al een heel verleden. Zij was, toen ze ongeveer 8 – 9 jaar was gevonden op straat en behoorlijk ziek. Ze kreeg  dan ook vele onderzoeken en behandelingen, onder andere aan een ontsteking van haar mondslijmvlies.  Deze ontsteking was zo heftig dat zelfs al haar gebitselementen moesten worden verwijderd. Nadat ze was opgeknapt had ze gelukkig wel redelijk snel een baasje gevonden, maar werd binnen een jaar weer terug gebracht omdat haar nieuwe baasje zelf heel ernstig ziek werd.
 
-Monja met mij mee naar huis-
Zo trots als een pauw, met Monja in een reismandje naast me reden we naar huis. Ze zat heerlijk in de auto om haar heen te kijken en toonde geen enkele vorm van angst. Nadat we thuis waren liet ik haar natuurlijk in alle rust het huis verkennen. Ik verwachte helemaal niets van haar, ze komt vanzelf wel als ze er klaar voor is. En in het begin van de avond was dat moment al gekomen. Monja sprong op de bank en kwam zelfs al gelijk op schoot. Wel sprong ze een meter hoog bij voor haar nog onbekende geluiden. Voor mij niet meer dan logisch. Een kat die zoveel heeft meegemaakt zal niet gelijk languit op de bank gaan liggen knorren en gelukkig wist ik dat je nooit iets moest forceren.
 
Na een aantal weken was ze echt helemaal relaxed en dat was het begin van een mooie lange tijd. Wij vertrouwde elkaar volledig, wisten wat we wel en niet wilde en waren echt maatjes. Ook toen er door omstandigheden een tweede kat bijkwam veranderde dit niet.
 
-En dan na ruim 7 jaar-
In al die jaren was Monja op één keer na nooit ziek. Wel merkte ik dat ze echt ouder werd. Springen ging bijvoorbeeld niet zo makkelijk meer. Uiteindelijk moest ik haar dan ook op de bank zetten wanneer ze dit wilde. Ze gaf dit heel duidelijk aan door mij vanaf een bepaalde plaats aan te kijken. Maar op een gegeven moment begon ze af te vallen en bijna niet meer te eten. Mijn eerste gedachte was dat ze leed aan nierfalen en dat het met een nierdieet wellicht nog een tijd goed kon gaan. Echter na bloedonderzoeken bleek dat de nieren en andere organen nog behoorlijk goed waren. Dit stemde mij eerst positief, al was het probleem nog niet opgelost natuurlijk. Ze at immers heel weinig en was een hoop gewicht verloren.
 
-Dan komt de klap-
Daarom hadden we besloten om een aantal röntgenfoto’s te maken en op die foto’s kwam het ergste naar voren. Lieve Monja bleek kanker te hebben. Op zo’n moment stort je wereld in. Wat nu… Na dit erge bericht heb ik besloten om haar nog een dag mee naar huis te nemen. Enerzijds om te overdenken wat we moesten doen en anderzijds om een second opinion af te wachten. We hadden de foto’s namelijk nog naar een specialist gestuurd.
 
De volgende dag kreeg ik het bericht dat ook de specialist de zelfde prognose had gesteld. Nu zou je kunnen overwegen met chemo e.d. aan de slag te gaan, maar dan komt ook gelijk de gedachte op van: doe je dit voor Monja of voor je zelf. Het antwoord wist ik eigenlijk wel. Ik wist wat me te doen stond. Een heel moeilijke maar goede beslissing…,euthanasie.
 
-Monja was een fantastische poes-
Nu twee weken later kon ik zoals beloofd dit stuk schrijven over Monja. Uiteraard missen ik en m’n andere kat Simba Monja enorm. Maar gelukkig zal ik een herinnering hebben aan een fantastische poes die ik bij jullie ruim 7 jaargeleden heb opgehaald. Een poes die zelfs op de laatste ochtend met haar kraalogen voor mijn bed stond met de vraag: “til me op bed alsjeblieft”.
 
Zoals ik ook in m’n dierenprogramma regelmatig zeg: “asieldieren zijn fantastische dieren”! Het bewijs was o.a. Monja. Daarom spreek ik ook mijn bewondering uit naar jullie en vele asielen die zoveel doen voor de dieren.
 
Rob Kerkhoff
Presentator Dier en Vriend TV

NiemandWillem

Beste mensen,
Bij deze laat ik weten dat het met Willem de op 30 juni jl. teruggeplaatste zwerfkat goed gaat. Hij pendelt heen en weer tussen dhr. J., zijn verzorger in de Van Brakelstraat, en mij. In beide gevallen heeft NiemandWillem een dak boven zijn hoofd en eten in overvloed. Dhr. J. en ik houden elkaar op de hoogte over Willem, erg fijn om te weten dat wij ons samen verantwoordelijk voor hem voelen.
Nogmaals dank voor alle goede zorgen .
Met vriendelijke groet, E.C.

Vier kipjes

Hallo,

Wilde even doorgeven dat de 3 dames en de kleine zwarte kriel die ik op donderdag de 14e heb opgehaald bij jullie het ontzettend goed doen.
Ze zijn volledig in de toom opgenomen en volgens ons 's morgens al bij het ochtendritueel van voeren. De foto's zijn van het "geitenweitje" waar dus de kippen, konijnen en de geiten lopen.
Ze hebben het prima naar hun zin, ook zien jullie de 2 nieuwe zwarte geitjes die we hebben geadopteerd via de Dierenbescherming Zeist.
Zij heeten nu Coco en Chanel ipv Tut en Toos.
 
Sorry de kippen geen namen gegeven, zij regearen allemaal prima op kippie )
 
Hartelijke groet,
 
B.

Inieminie (Minous)

Even kort een berichtje van Minous ( de rex-mix). Omgedoopt tot Inieminie.

Minous gaat goed. “Woont’op haar eigen kamer met toilet en is van alle gemakken voorzien. Ze ligt heerlijk te slapen in haar warme mandje en eet en drinkt goed en doet alles braaf op de bak. Speelt al flink en zit heel graag op schoot We laten haar vooralsnog met rust zodat ze heel rustig aan kan acclimatiseren. Ze komt naar je toe met de staart omhoog als je haar roept, dat is heel leuk om te ervaren, ze is lekker mensgericht.
We hebben wat foto’s gemaakt. Tot zo ver even kort de stand van zaken.
Alle groeten van
Minous, S. en A.

Van straatschoffie tot huiskat

Deze mooie witte kater is eind 2007 gevangen door Zwerfkat Den Haag. Hij is gecastreerd en weer naar zijn plek teruggebracht, omdat hij te verwilderd was om bij iemand thuis te plaatsen,. Ruim een half jaar later belt een buurtbewoner op dat Sem een ontsteking heeft. We vangen hem weer en d dierenarts maakt het abces schoon. Na drie is hij voldoende hersteld om weer naar zijn vertrouwde stekkie te gaan. Hij wordt daar gevoerd en langzamerhand wordt hij een beetje minder bang. Na drie is hij eindelijk zover dat hij sociaal genoeg is om zijn intrek bij de verzorgster in huis te nemen. Daar woont hij nu naar volle tevredenheid. Het gaat erg goed met hem. Van straatschoffie naar huiskat, in enkele gevallen en met jarenlang geduld is het soms toch mogelijk.

Twiskey (Macan)

Macan voelt zich al helemaal thuis en het is of hij er al jaren is. Ze eten van elkaars bakjes en liggen samen met mij tv te kijken. Eh, en hij maakt nog steeds jacht op Moortje, maar die begint nu wel terug te bijten en er vloeit nog geen bloed…dus…voor Puski heeft Macan heilig ontzag. Ook is hij ingeent voor als hij naar buiten gaat (over een paar maanden pas hoor) en de dierenarts heeft hem kerngezond verklaard…schatte hem op een jaar of drie… Verder begroet hij al mijn gasten heel enthousiast en wordt hij door iedereen beknuffeld en bewonderd, wat hem hard doet spinnen!
gr. G.

Boufje

Het gaat erg goed. We leren elkaar steeds beter kennen. Ik heb het bewust heel rustig aan gedaan met hem, omdat ik vanaf het begin merkte dat hij heel heftig reageerde als ik met een iets hardere stem hem probeerde te corrigeren.
Ik heb hem dus gedoseerd geprobeerd 'de regels van het huis' te leren en dat ging en gaat heel goed. Mijn deurklinken (van de duwdeuren) staan allemaal omhoog, want die maakt hij open Dit heb ik nooit eerder meegemaakt. Ook ken ik het niet dat een poes/kat op alles springt (tafel, kasten, strijkplank, vensterbank, aanrecht), dus het is altijd spannend met Boufje en ik kan dan niks anders dan er om lachen… Zo ondeugend. Hij verlegt zijn grenzen gewoon als een speer. En als mijn wekker 's ochtends al 3 keer is gegaan, vindt hij het tijd dat ik eruit kom en dan springt hij op en neer over en op me op het bed. Echt hilarisch en eerlijk, HET WERKT!!! En hij is heel blij met zijn nieuwe krabpaal. Dat 'klimrek' is 2 meter hoog, dus hij heeft daardoor goed overzicht over de hele kamer en hij kan goed naar buiten kijken, naar alle vogels. Erg leuk dus.
Het gaat dus echt heel goed en we vermaken ons prima samen!  Groetjes, S.

Kroelie (Woodie)

“Hier is Kroelie, of zoals ze nu heet “Woodie” ze is een schatje, sliep gelijk de eerste nacht (en de 2de nacht) bij mijn dochter. Schrikt nog wel, en ligt een beetje verstopt achter een grote berg troep in de kamer van mijn dochter, maar als je haar hier van achter vandaan haalt vindt ze het heerlijk om aangehaald en geknuffeld te worden. Vanochtend lag ze bij mij op bed, en de hond lag aan de andere kant. Zij had de hond gezien – ok , een hond – is dat iets bijzonders?-, maar de hond vond het wel erg eng toen die dat in de gaten kreeg… Een heerlijke knuffel poes – ik denk dat ze wel erg snel zal wennen. Ze laat in ieder geval wel horen dat ze blij is om hier te zijn, ze kan erg goed snorren! En wij zijn heel blij dat zij er is.”

Benny

“Zoals beloofd wat foto's van Benny. Toen we thuis kwamen lag hij lang, en breed op het bed van mijn broertje waar hij inmiddels kennis mee had gemaakt. De andere katten vindt hij wel best. Zoals ik al vermoede heeft hij hetzelfde karakter als de kat die bij ons thuis zit. Hij is de baas over de hond. Hij heeft in die korte tijd al laten zien hoe gezellig en ondernemend hij is. Hij dacht dat de flatscreen een zwart gat was en sprong er tegenaan….. Hij heeft ook al taart gepikt, hij springt zo in het bord… Hij heeft wel een wondje aan zijn achterpoot maar dat is een dicht plekje meer een eeltplek van het kleine hokje denk ik. Verder loopt hij met O benen dat is echt heel grappig… Iedereen vindt hem onwijs leuk en lief. Ik heb hem wel al horen grommen maar dat was denk onzekerheid want hij liep heel ontspannen en opeens hoorden we hem grommen maar als dat het enige is hahahahahaha!
We houden jullie op de hoogte! Groetjes Bibi en een kopje van Benny”

Huib (Joep)

Nieuws van Huib: “Hoi ik ben Joep voorheen Huib (zo hadden ze mij genoemd bij Dierenambulance Den Haag) maar dat vonden mijn baasjes niet zo bij me passen. Vanaf 27 juli 2008 woon ik bij mijn baasjes Kitty en Lex en heb het daar erg naar mijn zin. Moest wel even wennen aan de nieuwe omgeving en vooral aan de dikke huiskater Koos die daar al langere tijd woont. Daarom deed ik in die tijd nog wel eens een plasje op plekken die anders waren dan mijn kattenbak, vooral de badmat en het vloerkleed waren mijn favoriete plekken. Dit was ook deels de schuld van Koos, die mij nog wel eens een bamzaai gaf. Mijn baasjes waren met mijn plasjes niet zo blij, waarbij ze alles uit de kast haalden om het mij zoveel naar de zin te maken, van kattenkruid tot kranten op de vloer. Uiteindelijk kreeg ik een toiletje zonder dak erop, ik houd namelijk helemaal niet van een dak boven de pot.
Nu gaat het goed maar soms, als die dikke weer eens met de verkeerde poot uit de kattenmand is gestapt, doe ik nog wel eens een plasje op de badmat. Mijn baasjes zorgen ook altijd voor speciaal dieetvoer, niet dat ik zo dik ben maar ik heb een beetje last van mijn nieren daarom mag ik niet alles eten.
Verder is het fijn als ‟s avonds koffie wordt gemaakt, ik krijg dan een heel klein beetje slagroom….. hm heerlijk, soms krijg ik ook een klein stukje rosbief, dan is het helemaal feest! Ik ben blij dat de Dierenambulance Den Haag mij heeft gevonden en verzorgd en dat ik daarna zulke fijne baasjes heb gekregen.”
Groetjes, Joep

Prison (Rastus)

Hi  

Please feel free to tell Prison's story ( we call him Rastus now). He is a great cat, an old fashioned bruiser and a gem. It has taken a few months to get him settled in, but now he rules the house !!  Sometimes he gets to sleep on our bed at night – but he snores worse than I do !! so often he is out the door smartly. We love him dearly and cannot imagine our home without him. He must have his own chair next to Kristine in the morning when she is on her computer as well..hehehehe
Regards and hugs from Rastus !

Drebie (Beer)

Beste mensen van de dierenambulance,
Jullie Drebie (nu: Beer) is zo´n leuke, aanhankelijke, zotte kat. Zo bang als hij in het begin was, zo snel is hij ontdooid. De laatste weken is hij vrienden aan het worden met Poes, een van onze andere katten. Samen liggen ze op bed en als ze elkaar tegenkomen gaan de neusjes tegen elkaar en geven ze kopjes.
Beer is ook gek op ons, als je hem aait draait hij zich in no time snorrend op z´n rug. Echt, je zou hem niet meer herkennen. Bijgaand twee foto´s, de ene op bed is gemaakt toen hij een week of twee bij ons was en de ander in de tuin is recenter. Hij vindt het heerlijk om in de tuin te struinen, hij loopt af en aan en soms gunt hij zich de tijd even voor z´n buitenhuis (een oud kippenhok) in het zonnetje te zitten mijmeren. Het is echte buitenkat en een smeerketel! In z´n vacht brengt hij zand, blaadjes, teken en nog veel meer mee naar binnen. Het is goed om te zien dat hij zo op z´n plaats is. En dat alles dankzij de tweede kans die hij van jullie heeft gekregen. Dank voor alle goede zorgen, het is bepaald niet voor niets geweest!
 Hartelijke groeten, F. en A. (en natuurlijk Beer, Bobbie en Poes).

Zina (Guus)

Beste Dierenambulance medewerkers,
Hierbij stuur ik een foto van Guus, die bij jullie vandaan komt en toen nog Zina heette.
Guus woont alweer een hele tijd in Amsterdam bij onze dochter en het gaat heel goed met haar.
Een dag of tien geleden liep zij helaas weg, paar dagen voor Koninginnedag. Wij hebben folders verspreid en overal opgehangen in de hoop haar terug te vinden.
Dank zij de hulp van heel veel zo aardige mensen is dit vandaag gelukt.
Allemaal mensen die reageerden op de briefjes, die foto's hebben gemaakt van elke rode poes die zij zagen, onze dochter is wel 10 x voor niks naar iemand toegegaan, maar vandaag had zij prijs en Guus kwam hard miauwend van 5 huizen verderop via schuurtjes en daken op haar afgerend en sprong letterlijk op haar. Zo schattig.
Goed te weten dat er nog zoveel dierenliefhebbers zijn, ook in een grote stad als Amsterdam!

Boufje

Dag allemaal, Zondagmiddag ben ik opgehaald door mijn nieuwe baasje en eerlijk … ik vond het doodeng. Ik heb me direct na aankomst verstopt onder de bank en ben daar een paar uur blijven zitten. Ik vond het maar niks. De nacht was ook niet je-van-het en heb geen oog dichtgedaan. Maandag ging mijn baasje weg. 'Centjes verdienen om eten te kunnen kopen' zei ze. Nou, ik heb me toen onder de cv verstopt en heb niet gegeten of gedronken. Dat was niet leuk! 's Avonds, toen ze thuis kwam was het eigenlijk wel gezellig. Ik heb haar huis geinspecteerd en het is veilig. Ik moet alleen nog erg wennen aan de omgevingsgeluiden. Ik ben uiteindelijk maar bij haar op de bank gaan liggen en dat was eigenlijk best wel fijn. Ze laat me lekker met rust, ik moet niks, dus ik denk dat ik het hier wel naar mijn zin ga krijgen. Ik heb een foto toegevoegd. Dit is mijn bank en het ligt heeerlijk!!!

Lieve groetjes aan jullie allemaal,
Boufje

Jip en Janneke

Hallo!

Ik zou je nog laten weten hoe het met de dames in kwestie gaat.
Heel kort gezegd: goed! De rangorde moest uiteraard weer bepaald worden en dat was in het begin even vechten. Aangezien ik geen haan heb, ging het er wat heftiger aan toe dan normaal. De bruine – Janneke – liep met een kapotte kam rond, maar dat is inmiddels weer helemaal genezen. Op de een of andere manier heeft de zwarte – Jip – een natuurlijk overwicht: die heeft zonder ook een poot uit te steken de plek van de hoogste in rang bemachtigd.

Ik stuur je hierbij nog wat foto's toe. Het gaat om de slanke, lichtbruine met de lange staart en de kleine, zwarte.
Groet,
I.

Stijn

Hallo medewerkers van de Haagse Dierenambulance. Het gaat goed met Stijn. We zijn erg blij met deze kat. Hij is nog wat ruw in zijn doen, maar hij wordt al gemoedelijker. Regelmatig zoekt hij mij op om een knuffel te komen halen. Ook komt hij gewoon gezellig bij mij liggen. Maar het is een kat die zelf de beslissingen neemt. Komend weekend neem ik hem aan een tuigje mee naar buiten in onze tuin. Mag hij de boel gaan verkennen. Ik laat wel weer van mij horen. Groetjes R. v.d. W.

Fijasco (Sammy)

Hallo!
 
Afgelopen zaterdag hebben we Fijasco (Sammy!) opgehaald bij jullie. Alles gaat heel goed met hem (zie foto), hij heeft zijn plekje in huis wel aardig gevonden en vooral 's nachts is hij heel actief met zijn speeltjes en met ons.
Hoe heet het voer dat jullie hem gaven? Dit wil ik nog wel graag weten, omdat hij niet zo heel goed lijkt te reageren op het nieuwe voer dat wij geven (speciale droge brokjes voor binnenkatten).
Ik hoop dat jullie me dit nog even kunnen laten weten
Groetjes,
S.

Britney (Sophietje)

Lieve mensjes, Hier is Britney, alleen heet ik nu Sophietje. Ik slaap bij mijn mens op bed maar ik snurk heel hard en als ze er iets van zegt, geef ik een bijt.
Ik ben nog niet zo lief maar alles is anders hier en ik mis jullie. Ik eet een beetje slecht en ben dus héél slank. Niemand mag aan mijn pootjes komen (??). Ik slaap op een antieke ‘Dagobert-stoel’ of op de bank. Binnenkort mag ik (met mijn witte sokjes) in de sneeuwklokjesthuin.
Dag allemaal! Snor van Britney (Sophietje)   

Mickey en Muis

Met kerst las ik het verhaal op jullie website van de twee katten die achtergelaten waren in een doos op een parkeerplaats in Den Haag. Ongelofelijk dat mensen dit doen, om het over de kerstgedachte nog maar niet eens te hebben…

Ik had een paar maanden daarvoor tot mijn grote verdriet mijn kat na ruim 18 jaar moeten laten inslapen. Ik was er van overtuigd dat er wel weer een kat op mijn pad zou komen. Op twee had ik niet echt gerekend, maar toen ik die angstige koppies zag wist ik het gelijk; deze beestjes wilde ik heel graag een fijn nieuw leven geven. Dat had wat meer voeten in de aarde dan ik dacht, want ze waren inmiddels naar het asiel verhuisd en na controle bleken ze niet zo gezond als ze eruit zagen, ze hadden vooral hardnekkige blaasgruis. Na lange behandeling mochten we de rode ophalen die toen inmiddels al zo'n twee maanden in het asiel zat. Zijn (vermoedelijke) broer kwam 2,5 week later. We hebben ze Mickey en Muis gedoopt en het zijn super lieve beestjes. Ze rennen het hele huis door, spelen en vechten met elkaar en ze zijn gek op eten. De ene pest de hond graag, de andere is iets rustiger maar ze zijn allebei zonder meer geweldig. Met onze al wat oudere kat gaat het gelukkig ook goed samen. We zijn heel erg blij met onze nieuwe bewoners! En we denken dat het gevoel wederzijds is…

D. en R, , Den Haag. 

Krishna

Geachte medewerkers van de dierenambulance,
Krishna woont nu alweer een maandje bij mij. Hij voelde zich vrijwel direct thuis. De poes Fibi die ik al had moest wel even wennen want ze had eerst het rijk alleen. De eerste dagen soms wat geblaas en gemep, maar dit is gelukkig over. Ze accepteren elkaar. En voor de rest… wat een lieve slimmerik. En wereldkampioen spinnen! Met zijn gezondheid gaat het prima. Gaat netjes naar de bak, toiletgang gaat prima. Krabt aan de krabpaal ook heel belangrijk:-) en toe is hij lekker speels en ligt dan graag te rollebollen op het kleed of klautert op het bureau om te kijken wat ik aan het doen ben. En probeert te helpen met typen. In het begin kwam er geen geluid als hij miauwde maar nu laat hij steeds meer zijn stemmetje horen. Wat een aanwinst en gezelligheid
Met vriendelijke groet,  D.S

Grasparkietjes

Hallo allemaal!
 
Hierbij dan een update over de drie grasparkietjes die wij afgelopen zaterdag bij jullie hebben geadopteerd! Allereerst willen we jullie bedanken voor het fijne ontvangst, we hebben leuk staan praten met de aardige mensen die op dat moment aanwezig waren. Eenmaal in de kamer aangekomen waar de vogels zaten, troffen we ze met z'n 3tjes aan en vonden we ze alle drie eigenlijk wel heel leuk. Omdat we thuis al een grasparkiet hadden en genoeg ruimte hebben voor meerdere grasparkietjes was de keuze snel gemaakt: we nemen ze alle drie wel mee! Dus inmiddels is het hier zo'n beetje villa kakelbont geworden met het kwetterende kwartet!
 
We hadden ze al snel namen gegeven, de felgroene heet nu 'Chipie' (Frans voor brutale meid) want dat is me er eentje zeg! De blauwe hebben we 'Grumpy' genoemd, omdat ze soms heel chagrijnig kan kwetteren naar de anderen toe als ze iets doen wat ze niet op prijs stelt. En de mosgroene hebben we 'Bambi' genoemd, omdat zij de meest verlegen is van het stel en soms ook nog wel een bambi maakt als het aankomt op de acrobatiek op de speeltjes! Chipie was de eerste die erg veel toenadering zocht tot Jut, die in de andere kooi zat. Daarom hebben we haar als eerste bij Jut gezet, de twee waren direct dikke vrienden en zijn nu nog steeds onafscheidelijk. Deze introductie ging zo goed en verliep zo rustig, dat Grumpy en Bambi er wat later ook bij konden. Ook hier volgde er een korte introductie en gingen ze, met Jut als gids voorop natuurlijk, de kooi met alle speeltjes en voer erin ontdekken. 
 
Nu, een halve week later zijn ze nog steeds alles aan het ontdekken en leren wij ook nog veel over ze. Zo hebben we ontdekt dat Chipie niet alleen ontzettend brutaal maar ook al handtam is, wat erg leuk is natuurlijk! Samen eten, spelen, kroelen en scharrelen: ze vermaken zich prima. We zijn erg blij met deze uitbreiding van de familie en vinden het fijn om jullie werk op deze manier te kunnen steunen.
 
Kwetterende groetjes van het schorem hier! 

Teuntje

Hallo allemaal,
 
Ik zou jullie nog even e-mailen hoe de reis van Teuntje is verlopen en hoe hij het verder maakt.
Teuntje is vrijdag heerlijk in de bench gaan liggen en heeft heel de reis liggen slapen,
het was zelfs zo stil dat wij onderweg gestopt waren om te gaan kijken of alles wel goed ging, maar nee hij zat ons aan te kijken hoe we hem durfde te storen.
Ruim een uurtje later kwamen wij thuis aan. De bench hebben wij in de wei gezet en hij is er gelijk uit  gekomen om kennis te gaan maken met de eendjes die ook in zijn verblijf zitten. Teuntje was eigenlijk heel snel gewend en stond al een uur later op een klimrek. Af en toe liet hij wat van zich horen, maar hield zich voor de rest rustig.
Na een aantal boterhammen, hooi en brokken vond hij het tijd om te gaan slapen en is de nacht verder goed verlopen.
Op zaterdag is hij verder zijn verblijf gaan verkennen en is hij dikke vrienden met de eenden geworden, ze slapen zelfs bij elkaar.
Op zondag was het wel spannend, want zijn nieuwe vriendinnetje arriveerde: Babalou! dat was een feest! 3 minuten later waren ze al dikke vrienden.
En dat Teuntje een mannetje is, is duidelijk te merken als Babalou hem roept loopt hij gelijk als een mak lammetje achter haar aan.
Vandaag hebben ze heerlijk in het zonnetje gelegen en genieten ze van hun verblijf, elkaar, het eten en het klimrek.
 
Ik zal ook enkele foto's meesturen dan kunnen jullie Teuntje en Babalou zien.

Groetjes,  De familie H.

Liselotje

Vrijdag 21 januari hebben wij Liselotje uit het asiel opgehaald. Na een rit van een kwartier met een miauwende poes in de auto hebben wij haar bevrijd uit haar reismand en dook ze het bed onder. De komende uren durfde ze zich niet te laten zien. Door haar veel aandacht te geven als aaien, eten geven en rustig tegen praten, gaf ze ons uiteindelijk haar vertrouwen en raakt ze steeds meer gewend. Vreemde mensen vindt ze eng, net als harde geluiden. Ze wil de hele dag op schoot zitten, warm tegen je aan. Het is een enorm lief beest en we raken al aardig gehecht aan haar. We vinden het fijn dat we een beestje van 10 jaar oud een goed huis kunnen geven.
 
F. en M. v.d. V.

Marcus

Hallo beste mensen,

Afgelopen woensdag hebben wij Marcus bij jullie opgehaald als nieuw maatje voor onze Harrie nadat Bo overleden was.
De eerste dagen liep hij in tijgersluipgang door het huis en trok zich steeds terug op de verst weggelegen vensterbank.  Hij liet zich wel makkelijk oppakken om even aangehaald te worden.
De kennismaking met Harrie verliep probleemloos. Er werd slechts even van de toren geblazen en niet eens hoog. We zijn nu vijf dagen verder en de tijgersluipgang is veranderd in een "wie doet me wat" sukkelgangetje met af en toe een sprint door het trappenhuis om te kijken wie er het eerst boven is. Onze Harrie moet even wennen aan het feit dat hij nu een fitter speelkameraadje heeft dan met Bo het geval was, maar dat komt wel goed. Ze hebben elkaar in ieder geval op de bank gevonden waar ze het wereldrecord zo lang mogelijk nietsdoen verbeteren.
Wij vonden Marcus eigenlijk meer een Max dus zo noemen wij hem nu. We zijn erg blij met hem en ik denk dat we nog erg veel plezier aan elkaar gaan beleven. Veel succes met jullie werk en we laten nog wel eens wat van ons horen.
Met vriendelijke groetjes I. D. en M. S.

Op de foto: Harrie links en Marcus rechts

Shemar

Beste mensen van de dierenambulance, 
Het is alweer meer dan twee maanden gelden dat wij Shemar bij jullie hebben opgehaald. Twee jaar eerder hadden we ook al een een kat van jullie geadopteerd, Witta. Een ontzettend lieve poes die helaas afgelopen september overleed aan een leverziekte. Witta heeft niet lang bij ons mogen zijn, maar we hebben er nooit spijt van gehad dat we haar gekozen hadden en waren er kapot van toen ze zo ziek bleek te zijn en uiteindelijk overleed.  
 
Nu zochten we een speelkameraadje voor onze nieuwe poes Filou, een kitten. Ons oog viel op Shemar, een katertje dat meer dood dan levend was gevonden, compleet uitgehongerd. Daar is nu gelukkig niets meer van te zien want hij is flink aangekomen de laatste maanden. Hij is nu een flinke kater, en aan alles is te zien dat hij goed in z'n vel zit. De foto's spreken wat dat betreft voor zich. Alhoewel hij de eerste dagen nog vreselijk bang was voor ons en voor Filou heeft hij inmiddels toch zijn plekje gevonden. Shemar en Filou zijn nu onafscheidelijk, wanneer ze niet samen spelen liggen ze samen in een mandje te slapen. 
 
Shemar is een hele lieve, aanhankelijke kater waar we erg blij mee zijn. Op schoot liggen durft hij nog niet zo goed, maar hij geeft graag kopjes en vindt het heerlijk om geaaid te worden. We denken dus ook dat het een kwestie van tijd is voordat hij ook gewoon op schoot komt liggen, hij zet af en toe al een voorzichtig stapje. We hopen dat we nog lang mogen genieten van ons leuke kattenstel.
 
Bedankt voor alle goede zorgen!
 
Met vriendelijke groet,
 
B. en W.

Jaila en Juno

Hallo lieve mensen,
Bij deze een update van kittens Jaila en Juno (voorheen Armstrong).
Jaila kwam als klein scharminkeltje bij me, slechts een paar weekjes oud, maar ze is flink gegroeid (nu 6 maanden oud en 2,5 kilo) en is een geweldig lieve poes geworden. Ze miste een oogje, maar heeft daar nooit last van gehad en speelt, klimt en klautert als elk andere kat. Ze wil heel graag bij je zijn; zit je aan tafel met de computer, dan wil ze het liefst op de computer bij je zitten en anders vindt ze wel een plekje ernaast, bovenop een stapel papieren of desnoods je handtas. Zit je tv te kijken, klautert ze bovenop je en kijkt ze met je tv, maar dan zo dat jij zelf niets meer ziet. Sta je te douchen, kruipt ze rustig bij je in de badkuip en met tandenpoetsen vindt je haar gewoonlijk in de wastafel. Daar kun je toch alleen maar van houden!!! Ze is inmiddels geholpen, dus als het voorjaar begint mag ze de tuin gaan verdedigen tegen alle andere katten die reeds nieuwsgierig door mijn tuin struinen.
   
Spelen doet zo ook heel graag, ik mag wel zeggen héél erg graag, dus leek het verstandig om er een speelkameraadje bij te zoeken. En die heb ik gevonden in kitten Juno (Armstrong). Dit was liefde op het eerste gezicht en sindsdien gaat er geen dag voorbij dat je niet onder de voet gelopen wordt door twee voorbijrazende kittens. Geweldig! Juno heeft nog wat ontlastingsprobleempjes, maar past zich goed aan, is dolgelukkig met zijn grote zus en doet alles wat zij ook doet, al is hij voor veel nog wat te klein. Hij klimt overal in, snuffelt overal achter en onder en is nog wel eens ‘kwijt’. Hij weegt inmiddels een dikke kilo en is een eigenwijze schat aan het worden.
 
Het belangrijkste was kijken of Jaila en Juno een beetje overweg konden met mijn konijn Coco; nou dat is geregeld. Ze spelen geregeld met zijn drieën en het konijn is volledig op zijn gemak bij de twee kittens en andersom. Coco’s drinkbak is inmiddels de lokale waterplaats geworden en ze liggen geregeld met z’n drieën naast/ op elkaar in het konijnenhok. Wat wil een mens nog meer… Ik ben tevreden met mijn tevreden beestjes.
Groetjes, M.

 

Jesse en Redford

Beste Mensen,
 
Bij deze hartelijke groeten namens Jesse en Redford. Inmiddels zijn ze twee weken bij ons en het gaat ze prima.
Ongelooflijk hoe goed ze zich aanpassen  en overweg kunnen met onze hond en ons andere poesje.
Er wordt heel wat afgeknuffeld, want ze zijn erg lief en sociaal. Nog een paar weken en ze kunnen naar buiten, het zal zeker Redford heel erg goed doen want die barst van de energie !!
Met veel respect en bewondering voor jullie geweldige werk, een hartelijke groet,
 
C. en M. v.R.-S.

Rasmus en Alice

Hallo,
 
Hier nog even een berichtje van Alice en Rasmus (door ons liefkozend Raspoes genoemd).
 
Het gaat onwijs goed met ze en we zijn heel blij met ze. Ze gaan heel goed met de 2 andere katten om, dus allemaal geen probleem hier. Alice is een echte veelvraat, alhoewel ze wel haar voorkeur heeft. Kip en rundvlees, wat ze bij ons 1 à 2 keer per week krijgen, lust ze niet en ook geen vis . Alles wat vers is moet ze niet , daarentegen is Ras er gek op.
 
Ik stuur nog een paar leuke foto's mee zodat jullie kunnen zien dat ze het ook echt naar hun zin hebben . Wij wensen jullie fijne dagen en weinig dierenleed toe. Groetjes K.  en de poezenkinders

Twinkle (Memo)

Hallo, alles gaat goed met onze kleine Memo (Twinkle). Hij eet en drinkt heel erg goed! Het is een kleind dondersteentje. We hopen dat zijn 2 kleine broertjes ook snel geplaatst worden. Hier een foto van Memo(Twinkle). 

Groetjes M. en T. M.

Jill

Hallo allemaal, Zo vlak voor de feestdagen weer even een berichtje over kleine Jillie. Ze heeft een voedselallergie, maar doet het prima op haar Hill's (in haar geval Jill's). Het vele gesleep naar de dierenarts heeft haar vertrouwen geen kwaad gedaan gelukkig. Ze volgt me overal en vertelt hele verhalen. Na lekker eten en spelen kan ze zich heerlijk op schoot oprollen op haar zij, bijna op haar rug, om een dutje te doen. Nooit te lang, want spelen en dollen is nog steeds het hoogste doel in haar poezenleventje. Ze is (en blijft waarschijnlijk ook) nog steeds ondeugend en eigenwijs, maar dat maakt haar dan ook zo ontzettend die grappige en vertederende Jillie. Ik ben blij dat ze weer helemaal is opgeknapt want ik zou haar echt niet willen missen. Voor jullie allemaal hele fijne feestdagen en een heel goed 2011.

Vriendelijke groeten A. (en Jillie)

Elbo

Beste medewerkers van het Dierenhospitaal & Ambulancedienst Den Haag,
Onlangs adopteerde ik Elbo, de tweejarige cyperse je-weet-wel-kater, die zo gek op aandacht en eten is. Dit mailtje is bedoeld om jullie op de hoogte te houden van zijn welzijn.
Getuige de foto's voelt Geert, want zo heet hij nu, zich prima thuis. De krabpaal, het kussen onder de eettafel bij de verwarming, zo ongeveer elk fleece-dekentje in huis, mijn bed, het bureau… overal vleit meneer zich pontificaal neer. En inderdaad: ETEN! Zelfs voor een ongeschilde komkommer komt hij van de zolder naar beneden gesprint om hoopvol omhoogkijkend zijn portie op te eisen.
 
Kort en goed: we bevallen elkaar uitstekend. Hij is gezond, wordt graag gekamd, spint, poept en plast op de bak, miauwt en komt naast je tv-kijken of gaat op je toetsenbord zitten. Van het voorjaar mag hij naar buiten. Hij kijkt er nu al naar uit.
 
hartelijke groet,
B.M.

Makkertje

Hallo beste mensen,
 

Sinds gisteren woont Makkertje (hij heet nu Perry) bij ons in huis. We wilden even laten weten dat het al heel erg goed gaat. De kennismaking met onze andere kat (3 1/2 jr) ging prima.
Makkertje ging vrolijk aan de ren door de kamers (wat een ruimte!!) en ook achter kat senior aan. Toen die terug kwam van een rondje buiten gaf hij Makkertje een kopje!! Vanochtend hebben ze samen al een beetje gespeeld. Makkertje is nu ook met een muisje aan het spelen en niet alleen de andere kat aan het achtervolgen. Hij is heel lief en we boffen erg met hem.
Ik stuur ook nog een paar foto's mee. Groeten, fam. v. P.

Taz

Hallo allemaal daar,
 
Ik heb het nog steeds goed naar mijn zin bij mijn nieuwe baasjes. Zij zorgen goed voor me. Van de zomer ben ik toch lekker buiten geweest. Voor het eerst de buurt verkend. Ik heb hier en daar toch we wat poezen en katers de tuin uitgejaagd. Het is tenslotte nu mijn terrein geworden en duldt daar geen andere kat. Nu het winter is geworden en kouder heb ik een perfect plekje gevonden om mijn lijf warm te houden. Zodra de baasjes uit bed zijn gegaan, kruip ik snel onder het dekbed. Man wat is dit heerlijk warm, ik kan dit wel jaren volhouden. ‘s-Avonds tegen etenstijd kom ik naar beneden, het eten staat voor mij dan al klaar. Na mijn buikje rond te hebben gegeten en de afwas is gedaan, kruip op de schoot van het vrouwtje en ga daar heerlijk verder pitten. Zoals jullie lezen heb ik het hier heerlijk. De foto van mij is gemaakt net nadat ik wakker werd en net onder het dekbed vandaan komt. Allemaal een hele fijne kerst toegewenst en een heeeeeeeeeeeeeeel gezond 2011.
 
Groet Taz Mania

Pip

Toen ik aankwam in mijn nieuwe thuis wilde ik alleen maar kroelen en kroelen. 's Avonds zag ik dat er een bondgenoot aanwezig was en hebben we door de tralies staan neuzen en tot mijn verrassing vond Doopy, zo heet mijn nieuwe maatje, mij ook leuk. De volgende dag mochten we al bij elkaar en hebben we met weinig moeite onze plaats bepaald. De 1e nacht heb ik Doopy z'n hangmat ingepikt en is hij op de grond gaan slapen. 's Avonds op de bank ben ik voorzichtig bij hem gaan liggen en lagen kop aan kop tegen elkaar en vanaf toen zijn we de hangmat gaan delen. Heb een grote kooi, al moest ik wel erg aan de tralies wennen, want ik was een glazen bak gewend. Heb het erg naar mijn zin en begin ook de snoepjes en het fruit te waarderen.  Groetjes van Pip.

Remie en Demie

Beste mensen,
Hierbij wat foto's van de twee lieve fretjes die sinds zo'n drie weken bij ons wonen. Op deze foto's zijn ze vooral aan het slapen omdat het simpelweg niet lukt om 'wakkere' fretjes stil te krijgen voor een foto.
Ze maken het heel goed bij ons, volgens mij zijn ze ook een beetje gegroeid/ aangekomen. In het bijzonder de grotere heeft schattige plooien bij z'n nekje en buikje gekregen. We merkten ook dat ze de eerste twee weken een enorme vooruitgang hebben gemaakt in hun motoriek en kracht. Eerst konden ze amper het trappetje in hun kooi op en af, nu springen ze makkelijk op stoelen, rennen ze op en neer door het hele huis. We hebben ook tuigjes aangeschaft en ik merk nu al dat dit nodig was! Tot nu toe zijn ze alleen in ons binnenplaatsje wezen wandelen, om te wennen aan de buitenlucht en zo, maar we gaan snel langere wandelingen maken. Ze barsten van de energie! Zo een speelsessie buiten in de potten met aarde en hoopjes bladeren vinden ze geweldig!  Verder zijn ze heel netjes met poepen en plassen, alleen de grotere wil zich nog weleens schuldig maken aan wildplassen als ze lang los lopen (dan 'vergeet' hij even waar de toiletjes ook al weer stonden… Ze hebben ook nog niets kapotgemaakt in het huis, maar we zijn op alles voorbereid gezien hoe snel ze nieuwe hobbys ontdekken in het huis. De grote fret heeft ook een lievelingsknuffel, die hij steeds met zich mee draagt en op 1000 plekken verstopt. Dat geeft aanleiding tot veel leuke spelletjes natuurlijk..Kijk hier om een kort filmpje te zien van het spelende duo. Met vriendelijke groet,  K.P.