Weer 4 katten gedumpt

Het lijkt wel een trend te worden, weer zijn er 4 katten gedumpt. Deze katten zijn in hun reismandje in Clingendael neergezet.. Twee katten in een eigen mandje en twee katten samen opgepropt in nog een mandje. Een mevrouw die de hond uitliet in het bos heeft ze gevonden. Ze heeft de reismandjes met katten mee naar huis genomen en ons gebeld. De katten zien er gelukkig gezond uit en zijn nog niet zo oud. We schatten ze op ongeveer anderhalf jaar. Omdat de dieren gezond zijn, brengen we ze naar het Haags Dierencentrum waar ze verder worden verzorgd. Hopelijk vinden ook zij snel een nieuwe baas.

Gedumpte katten in Scheveningse bosjes

In de Scheveningse bosjes loopt een wandelaar met haar hond als ze een verhuisdoos ziet staan. Uit de doos komt een klagelijk gemiauw. Als ze in de doos kijkt ziet ze 4 kattenkopjes. Ze belt ons en wij ontfermen ons over het viertal. Het blijkt te gaan om een moederpoes met 3 kittens die al 3 à 4 maanden oud zijn. De kleintjes zijn in goede conditie. De moeder is een beetje aan de magere kant, maar dat kan komen omdat de kittens bij de moeder zijn blijven drinken. We brengen het viertal naar het Haags Dierencentrum in de hoop dat ze snel een nieuwe baas vinden.

Foto: Peter van Zetten

Konijn met zwaar verwaarloosde vacht

Wij worden door een medewerker van de stadsboerderij aan De Mient gebeld over een konijn dat over het hek is gezet. Blijkbaar werd de verzorging te veel en hebben de eigenaren het dier aan haar lot over gelaten. Het blijkt een Angorakonijn te zijn, dit ras heeft lang haar. Een konijn met zo'n vacht heeft heel veel verzorging nodig, het moet elke dag gekamd worden. Dit is duidelijk niet gebeurd bij dit konijn. Het arme dieren zit helemaal vol klitten. Zij kan haar voorpootjes niet afzonderlijk gebruiken, omdat ze met klitten elkaar vastzitten. Ook de onderkant en achterkant zitten helemaal vol klitten. We nemen haar mee naar ons hospitaal. Omdat een konijnenhuid heel teer is, kunnen we het zelf niet scheren of knippen. We brengen haar daarom naar de dierenarts die haar zorgvuldig ontdoet van alle in elkaar geklitte haren. Na de knip- en scheerbeurt ziet ze er weer stukken beter uit. Ook zit ze duidelijk lekkerder in haar vel zonder de vervelende ballast. Nu maar hopen dat er snel een nieuwe baas voor haar wordt gevonden die wel goed voor haar wil zorgen.

Weer een meeuw vast

Helaas is het weer misgegaan op de Starrevaartseplassen. De palen die in de plas staan zorgen er mede voor dat er zoveel verschillende vogels langskomen om even te rusten. De tand des tijds heeft er echter voor gezorgd dat deze palen langzaam vergaan waardoor meeuwen bij het opvliegen met hun poten in de daardoor ontstane inkepingen vast komen te zitten. Een gruwelijk tafereel om de meeuwen in hun doodsstrijd om te proberen los te komen te zien spartelen. Ook deze jonge zilvermeeuw zat vast met zijn poot die al helemaal opgezwollen was. De brandweer heeft met een bootje de meeuw weten te bereiken en los gemaakt. Wij hebben de vogel meegenomen naar de dierenarts, die helaas niets anders kon doen dan de meeuw in laten slapen. 

Na het laatste slachtoffer in september hebben we contact gehad met de vogelwerkgroep Vlietland. Deze heeft probleem aangekaart bij de provincie Zuid Holland. We kregen goed nieuws. De beheerder van de vogelplas, Groenservice Zuid Holland, heeft 100 plankjes besteld. Deze zullen door vrijwilligers van de vogelwerkgroep op de palen bevestigd worden. We hopen dat het snel gaat gebeuren,  zodat dergelijke drama’s op de plas tot een verleden gaan behoren.

Bruinvis tussen de blokken

Zaterdagochtend krijgen we een melding van vissers op het Zuiderhavenhoofd die een dode bruinvis zien liggen. Het dier ligt tussen de blokken, het is dus geen eenvoudige opgave om het naar boven te halen. Gelukkig hebben we een ladder in de auto die gebruiken om 2 meter naar beneden te klauteren met behulp van de vissers. De bruinvis is nog redelijk in tact en valt niet direct uit elkaar. Onze medewerker legt een touw om de staart van de bruinvis en de omstanders takelen het dier omhoog. De bruinvis wordt in een plastic zak gedaan en meegenomen naar ons dierenhospitaal zodat het doorgebracht kan worden naar de universiteitskliniek in Utrecht voor onderzoek. Omdat de bruinvis niet direct opgehaald kan worden, wordt het eerst opgehaald door het EHBZ-team van Noordwijk die het dier in hun opslag bewaren tot het naar Utrecht vervoerd kan worden. We weten nog niet wat de uitkomsten van het onderzoek zijn.

Foto 1: Nardo Buitendijk, Foto's 2, 3 en 4 Frans van Antwerpen

Gedumpt aan de Brusselselaan

Deze konijnen zijn in een doos gevonden in de Nieuwe Scheveningsebosje aan de Brusselselaan. De wandelaar die ze opmerkt, belt ons. We treffen 4 konijnen aan, drie wildkleurige tamme konijnen en een konijn met vlekjes. Het blijkt om drie mannetjes en een vrouwtje te gaan. De konijnen zijn bang en weten niet wat hen overkomt. We nemen de gedumpte dieren mee en brengen ze naar het Knaaghof. Helaas worden er nog steeds konijnen gedumpt. Het is beter en wel zo netjes om de dieren waar je verantwoordelijk voor bent naar het knaagdierenopvangcentrum te brengen. Als ze niet waren gevonden, waren ze dood gegaan. Zo ga je toch niet met dieren om. Foto's Jos van Leeuwen

Raamslachtoffer

Deze houtsnip is bij ons binnengebracht door bewoners aan Ursulaland die de vogel in de tuin hebben gevonden. Waarschijnlijk is de snip tegen het raam gevlogen en versuft blijven liggen. Elk voorjaar en najaar halen we veel houtsnippen die tijdens de trek naar het zuiden tegen een raam zijn gevlogen. Veel melders die bellen herkennen de vogel niet. Dat is ook niet zo verwonderlijk als je ziet hoe goed de houtsnip gecamoufleerd is. Zittend op de bosbodem is de vogel nauwelijks te onderscheiden van gevallen blad en boombast. Daarbij worden houtsnippen pas actief wanneer het donker wordt. De kans om een houtsnip te zien is dan ook niet zo groot. Deze houtsnip heeft geluk gehad dat hij de klap tegen het raam heeft overleefd. We brengen de vogel naar vogelasiel de Wulp waar hij weer bij kan komen.

Eerste kleine alk van 2011

Deze ‘Kleine alk’ is gevonden op het strand van Scheveningen. De vogel was licht besmeurd met olie. Voorbijgangers hebben het dier naar het politiebureau aan de Parklaan gebracht. De agenten hebben ons gebeld en wij zijn deze Kleine alk gaan halen. Deze zeer kleine zeevogel komt voor in het Noordpoolgebied en het noordelijke gedeelte van de Atlantische Oceaan. In Nederland is de Kleine alk een onregelmatige gast. Met name tijdens en na noordwesterstormen wordt de Kleine alk aan de Nederlandse kusten gezien. Bij ons is het dan ook elk jaar raak. In oktober en november halen we altijd een paar van deze vogels op. Deze Kleine alk is de eerste die we dit jaar ophalen. We brengen de vogel maar vogelasiel De Wulp.

Zoeken in donkere ruimten

Op het schoolplein van een school aan de Haarstede werden enige tijd geleden drie kittens en een moederpoes gezien, maar waar die dieren thuishoorden? De dieren vluchtten snel weg als ze iemand zagen en het was onbekend waar ze bleven. Onlangs hoorde de schoonmaakster, toen zij spullen pakte bij een kastdeur, kittens miauwen. Toen zij ging kijken ontdekte ze een dode poes, waarop zij ons belde. Dit dier hebben we opgehaald, maar zij bleek niet de moeder te zijn omdat ze geen zogende poes was. De speurtocht naar de kittens en de moeder werd gestaakt omdat we op een deur stuitten waarvan alleen de afwezige directeur de sleutel had. Buiten zag een van onze mensen wel een kitten rennen, en probeerde het te vangen, maar het dier sprong door een gat in de muur van de school en viel aan de andere kant naar beneden in de kruipruimte. Daar konden we niet bij zonder de sleutels, dus de volgende dag terug, met de directiesleutel. Met wegwerppakken aan, kropen de medewerkers tussen afval en puin door op zoek naar de kleintjes. Door het gangenstelsel, uitkomend in een 1000m2 grote kruipruimte van gangen en ruimtes lijken onze mensen wel speleologen. Zoeken naar een naald in een hooiberg maar dan wel in het donker. Na een uurtje of wat kruipen, werden uiteindelijk twee kleine 'boefjes' gevonden die zich muisstil hielden, maar ze werden gesnapt en meegenomen. Een derde kitten werd niet gevonden maar de schoonmaakster zou goed opletten. De moeder nu wegvangen heeft geen zin, want dan blijft het laatste kitten onverzorgd achter. Zij belt ons als ze iets hoort of merkt. We zullen later met een vangkooi gaan proberen de moeder te vangen, er is nog enkele weken tijd voor het kitten (als dat er is) om te vangen, daarna is de kans groot dat het een verwilderde kat blijft, maar ook dan zullen we het trachten te vangen om te steriliseren.

Luipaardgekko op het balkon

Schilders die aan de Volendamlaan bezig zijn met het schilderen van een flat, zien achter een stapel tegels iets bewegen. Als ze gaan kijken, zien ze een vreemd dier. Het blijkt een luipaardgekko te zijn. Deze dieren komen in het wild voor in de halfdroge gebieden van Iran, Afghanistan, Pakistan en India. In Nederland worden ze in terraria gehouden als huisdier.  Een luipaardgekko kan wel twintig jaar oud worden.
Hoe deze gekko op het balkon is gekomen is onbekend. De luipaardgekko heeft tenen met nagels, zonder hechtlamellen. Hierdoor kan deze soort niet tegen glas, muren of bomen oplopen en is dus een bodembewonerWij halen het diertje op en brengen het naar het reptielenopvangcentrum ‘Serpo’. Foto's Jos van Leeuwen

Hond aan een paaltje

We krijgen een melding van omwonenden die een hond aan een paal zien zitten. De hond blijkt van een man te zijn, die geen vaste verblijfplaats heeft. Als hij gaat eten bij het Leger des Heils, waar de hond niet mee mag naar binnen, zet hij de hond altijd buiten vast met een bak eten en drinken. Als het regent spant hij een zeiltje boven de hond. Op het paaltje bij het dier hangt een briefje met de tekst dat de eigenaar bij het Leger des Heils is en als men vragen heeft, daar even naar binnen moet gaan. De poltie die ook ingeschakeld is kan niets aan de situatie doen omdat de hond eten en drinken heeft. Een week later krijgen we weer een melding, deze keer van de politie. We moeten een hond halen op het politiebureau. Het blijkt weer om dezelfde hond te gaan. Deze keer hebben ze de hond wel meegenomen, omdat hij ook mank loopt. De volgende dag brengen we de hond naar een opslaghouder die is aangewezen om dieren die in beslag zijn genomen op te vangen. Daar zal de medische zorg voor de hond worden overgenomen.

Foto: Jos van Leeuwen

Caviapolitie?

In het Zuiderpark worden helaas vaak dieren gedumpt. Vorige week zijn we al gaan kijken naar aanleiding van een melding over cavia’s. Helaas is het niet gelukt de dieren te vangen. Gisteren hebben we nog een poging gewaagd. Deze keer hebben we gelukkig hulp van politie gekregen. Ook omstanders en medewerkers van de Groendienst hebben geholpen met vangen. Na de vangactie stellen we vast dat we vier cavia’s hebben. Een van de cavia’s is gewond, er mist een deel van zijn pootje. Deze cavia gaat mee naar ons dierenhospitaal. Drie andere cavia’s zien er wel goed uit, we brengen deze naar het konijnen- en knaagdierenopvangcentrum ‘Het Knaaghof’.  
Naast de cavia’s zien we nog vier tamme ratten en veel tamme konijnen. Omdat deze dieren net als de cavia’s niet zullen overleven in het wild, gaan we binnenkort nogmaals een vangactie organiseren. Daarbij krijgen we veel meldingen over konijnen die Myxomatose hebben in het Zuiderpark. Nog een belangrijke reden voor het welzijn van de konijnen dat ze worden opgevangen voor ze een akelige dood sterven als gevolg van deze virusziekte.

Oud en afgedankt

Mensen die hun hond uitlaten langs de Vlaskamp in Den Haag, treffen deze hond aan. Ze zit vastgebonden aan het informatiebord bij de bushalte tegenover het politiebureau. De vinders kijken rond en wachten of een eigenaar kwam opdagen. Helaas is dat niet het geval. Als wij ter plaatse komen, blijkt de achtergelaten arme ziel een lieve oude dame van een jaar of 10, of nog ouder, te zijn. Op flinke kale plekken na lijkt ze ondanks haar hoge leeftijd verder in orde. Ze is kwiek en vrolijk. Na een onderzoekje door onze dierenarts voor de zekerheid, wordt zij doorgebracht naar het asiel.

Jonge zwaan tegen bovenleiding

Via de meldkamer van de politie krijgen we een melding dat er een zwaan tegen de bovenleiding van de tram is gevlogen op de kruising Rijswijkseweg en de Neherkade. Als we aankomen zien we een jonge zwaan liggen. Helaas kunnen we niets meer voor de jonge vogel doen, hij is al dood. Er zijn geen verwondingen te zien, waarschijnlijk heeft de zwaan zijn nek gebroken. We nemen de zwaan mee en gaan op weg naar een volgende klus. We hopen dat we dan iets meer kunnen betekenen. Foto: Jos van Leeuwen

Geen brand, wel stank

Bij de brandweer komt een melding binnen dat iemand een pannetje op het gas heeft laten staan en zelf vertrokken is. Als de brandweer aankomt, hebben ze geen toegang tot het huis. Er wordt een gat in een afrastering geknipt en de brandweer gaat een kijkje nemen. Er blijkt geen sprake te zijn van rook en vuur, maar er hangt wel een enorm penetrante geur. Ze  verrichten metingen en de gemeten waarden zijn veel te hoog voor een gezonde leefomgeving. De politie wordt gebeld en in huis treffen ze maar liefst 35 katten aan die in een zeer vervuild huis wonen. Hoewel de katten er zeer goed verzorgd uitzien, is de situatie onhoudbaar en worden de katten in beslag genomen. Wij worden gebeld en gaan op pad met voldoende transportmandjes om de katten te vervoeren. We zetten de katten allemaal in een mandje tot we 35 hebben. De katten gaan mee in de dierenambulance. We brengen ze door naar een opslaghouder die is aangewezen door het ministerie van EL&I om in beslaggenomen dieren op te vangen. Foto: Jos van Leeuwen

Kat gedumpt voor huis dierenarts

Een dierenarts in Scheveningen kijkt vreemd op als ze in haar portiek een transportmandje ziet met een kat erin. Ze kijkt rond of ze de eigenaar ziet, maar de kat lijkt helemaal alleen te zijn. Dan dringt het tot haar door dat het dier is gedumpt voor haar deur. Ze is heel verontwaardigd dat iemand op deze manier van zijn kat af probeert te komen. Ze belt ons en wij gaan de kat halen. Gelukkig lijkt de mooie grijs-witte kater gezond. We brengen hem daarom door naar het asiel. We hopen dat hij gauw een lieve eigenaar vindt die goed voor hem kan zorgen. Foto': Jos van Leeuwen

Hond gebeten door andere hond

De consternatie is groot als op het Bitterzoetpad nabij de Nootdorpse Landingslaan een 'pitbullachtig type' een ander hondje bijt en deze niet los wil laten. Beide eigenaren proberen de honden te scheiden, maar worden daarbij zelf ook gebeten. Hierop vertrekt de eigenaar van de grotere hond, de eigenares van het gewonde hondje verbouwereerd achterlatend. Omdat de vrouw niet lekker wordt vanwege de verwondingen aan haar hand komt een ambulance ter plaatse. Wij worden gebeld om ons over het gebeten hondje te ontfermen. We nemen het klein slachtoffer mee naar de dierenarts. Deze stelt vast dat een ader is doorgebeten die gehecht moet worden. Verder heeft de hond vier bijtwonden die open moeten blijven, zodat de viezigheid eruit kan. Na een injectie antibioticum en pijnstilling kan hij weer mee naar huis. Als we de volgende dag bellen, horen we dat hij nog wel suf is, maar dat het allemaal wel weer goed komt gelukkig.

Foto's: Ruben van Essen, regio 15

Twee Syrische hamsters gedumpt

Vandaag begon het dumpen alweer vroeg;  nog voor 6:59 uur kwam de melding binnen dat op de Francois Valentijnstraat in Den Haag, een kooi met hamsters stond. Geen spoedklus, maar je kunt deze dieren ook niet onbeheerd laten staan, want de kans bestaat dat dieren midden op straat uit hun behuizing ontsnappen. Daarbij zijn de nachten weer koud en nachtvorst kan fataal zijn voor deze kleine dieren. Onze medewerker trof dus nog voor de koffie – na het uitwrijven van de ogen vanwege de nachtdienst – ter plaatse een klein kooitje met daarin twee Syrische hamsters aan. In een tas van de Lidl, tezamen met voer, een huisje en andere hamsterattributen. Uitgepakt lijkt de ene hamster wat beduusd de omgeving op te nemen, de ander heeft zich voorlopig verstopt in een buisje en lijkt er niets mee te maken willen hebben.  Deze dieren lijken wel helemaal gezond, gelukkig. Ze zijn later deze dag doorgebracht naar het Knaaghof.

Jonge leguaan aan de wandel

Deze jonge leguaan was aan de wandel op de van Oldebarneveldlaan in Wassenaar. Waarschijnlijk is hij ontsnapt uit een terrarium. We vangen het jonge diertje op in ons terrarium. Het gebeurt de laatste tijd vaker dat we slangen of reptielen halen zoals leguanen. Dit komt omdat in de zomer de deuren vaak open staan. Als een dier dan ontsnapt, is deze natuurlijk snel buiten. Vaak worden ze gevonden door voorbijgangers die ons dan bellen. Wij proberen de eigenaar te achterhalen. Als dit niet lukt, brengen we het dier naar Serpo of vangen we het zelf op.

Buizerd onder trampoline

Een bewoner uit Wassenaar belt ons met de melding dat er een uil onder de trampoline in de tuin zit. Als we aankomen, blijkt de grote vogel een buizerd te zijn. Hij zit onder het zeil van de trampoline, achter de veren. Hoe hij daar terecht is gekomen, is een raadsel. Hij moet tussen de veren van de trampoline door zijn gegaan. Dat betekent door een opening van ongeveer 10 centimeter. Waarschijnlijk is de vogel al jagend op een muis hier verzeild geraakt.
We halen een paar veren van de trampoline los. Met behulp van handschoenen en een net weten we de buizerd te pakken. Deze is hier niet echt van gecharmeerd en stribbelt goed tegen. Hij is gelukkig niet gewond. We geven de grote roofvogel snel de vrijheid. Het is een prachtig gezicht om te zien hoe hij wegvliegt en de bossen in zweeft.

waar verwaarloosde hond gevonden

Bij een controlebezoek heeft het handhavingsteam van de gemeente Den Haag een extreem verwaarloosde hond gevonden. De hond zat in een bench, tussen de ontlasting, zonder eten en drinken. Het arme dier zat vol vlooien. Na overleg met de Haagse Dierenbescherming heeft de politie de hond in beslag genomen.
Wij zijn gebeld en hebben de hond naar de dierenarts gebracht. Deze heeft vastgesteld dat de hond zeer sterk vermagerd is door extreme verwaarlozing. Door de vele vlooien is de hond leeggezogen, zij heeft dan ook bloedarmoede. Haar temperatuur is nog maar 33^oC, terwijl de normale temperatuur voor een hond 38^oC is. Het had geen dag langer moeten duren, dan was ze er niet meer geweest. Haar organen hebben hierdoor wel schade opgelopen …
Na het bezoek aan de dierenarts nemen we de Staffordshire teef van ongeveer anderhalf jaar oud, mee naar ons dierenhospitaal. Ze is zo verzwakt dat ze niet kan lopen. We dragen haar naar binnen en wassen haar om de vlooien kwijt te raken. De lakens waar ze op ligt, kleuren helemaal rood van de vlooienpoep. Het is verschrikkelijk om te zien hoe mager ze is. Op haar zitbeenderen heeft ze zweren. Het is echt triest. We hebben vaker verwaarloosde honden opgehaald, maar zo erg hebben we nog nooit meegemaakt.
Als ze lekker warm in de kennel ligt, kijkt ze ons aan met haar mooie bruine ogen. Het is echt een hele lieve hond. We geven haar vanaf het moment dat ze bij ons is elk uur een beetje eten. De volgende dag is haar temperatuur weer goed opgelopen. Onze dierenarts controleert haar nog een keer en we gaan door met haar om het uur te voeren. Ook nemen we haar even mee naar buiten. Ze doet gelukkig haar behoefte buiten en ze geniet van de warme zon en de aandacht en liefde die ze krijgt.
We hopen dat ze het gaat redden en dat het goed komt met haar organen. We zullen er alles aan doen om haar er weer bovenop te helpen. Het zal nog lang duren voor ze weer op krachten is … stapje voor stapje zal het beter moeten  gaan.

Hoveniers vinden slang in 't groen

Twee hoveniers keken vanmorgen rond 9.45 uur heel vreemd op toen ze tijdens het maaien van het gras op de Houtkade in Leidschenveen,  iets oranje zagen bewegen in het gras. Het bleek een slang te zijn. Ze hebben met een hark de slang onder een omgekeerd emmertje weten te krijgen en daarna de politie gebeld. Die aarzelde geen moment en belde op haar beurt ons. De politie gaf daarna een 'persalarm' af voor een aangetroffen oranje slang. Hierop kwamen nieuwsgierige vertegenwoordigers van de regionale en nationale pers ter plaatse om maar niets te hoeven missen van het gebeuren. Onze medewerkster moest echter de hoopvolle verwachtingen van de aanwezigen op een levensgevaarlijke slang de grond inboren, door te vertellen dat het hier om een ongevaarlijke 'rode rattenslang missing black' gaat. Deze slangensoort hoort normaliter thuis in het zuidoosten van de Verenigde Staten, dus men gaat er van uit dat deze slang uit een terrarium is ontsnapt. Het is niet de eerste keer dat we een dergelijke slang ophalen.De slang is in de speciale slangenton meegenomen naar onze post en zal later worden ondergebracht bij Serpo.
Foto's: Timothy de Graaf, regio 15

Gezinnetje op straat gedumpt

Deze konijnen  worden bij een bewoner van de Pasteurstraat voor de deur gevonden. De dieren zitten in een grote afgesloten bak, zonder gaatjes. Er ligt een briefje op met de tekst ‘HELLP.  Ze hebben wel zaagsel en een beetje eten. Het blijkt om een heel gezinnetje te gaan, vader, moeder en 4 kleintjes. We nemen het vijftal mee naar ons dierenhospitaal. Vader is niet gecastreerd, dus we scheiden hem van de rest … 4 kleintjes is genoeg. De hele familie is gelukkig goed gezond. Wij brengen ze daarom door naar het konijnen- en knaagdierenopvangcentrum Het Knaaghof. Daar zal vader ‘geholpen’ worden en een nieuwe huis voor de konijntjes worden gezocht. Het is jammer dat mensen nog steeds dieren op straat dumpen. We roepen mensen daarom nogmaals op om dieren, waar ze niet meer voor kunnen zorgen, naar een opvangcentrum te brengen.

Meeuw vast aan meerpaal

Een vogelaar van vogelwerkgroep Vlietland ziet een zilvermeeuw hangen aan een meerpaal in vogelgebied Starrevaart. De jonge zilvermeeuw blijkt met zijn poot vast te zitten aan de meerpaal. Door het rotte hout is een scheur in de paal ontstaan. In deze inkeping is de meeuw met zijn poot klem geraakt en hij hangt op zijn kop aan de paal. Twee medewerkers gaan snel op weg met de boot. Ze trotseren al roeiend een vroege herfststorm. Ze bevrijden de vogel en nemen deze mee. De vogel wordt met een ontvelde poot opgevangen bij vogelasiel de Wulp. Helaas blijkt later dat de poot toch gebroken is, er zit niets anders op dan de vogel in te laten slapen. Het komt regelmatig voor dat we meeuwen halen die vastzitten aan een meerpaal. In sommige gevallen hebben ze visdraad om de poten, of zoals deze keer, blijven ze vastzitten aan openingen in het hout.

Zeehond op het strand

Wandelaars op het strand bij Kijkduin zien een zeehond liggen als ze hun hond uitlaten. Ze bellen ons en wij gaan met de dierenambulance, waarmee we op het strand kunnen rijden, richting Kijkduin. We vinden de grote zeehond al gauw. Hij heeft bloed aan zijn snuit en aan zijn vinnen. We nemen de zeehond mee in de zeehondenmand. Op de thuispost wordt het dier nog een keer met water gekoeld voor we op weg gaan naar Utrecht. Daar dragen we de zeehond over aan een medewerker van zeehondencrèche Lenie t Hart. Als we vandaag bellen met de zeehondencrèche, horen we dat de zeehond in redelijke conditie is. Hij heeft wel last van longworm, daar wordt hij tegen behandeld. We horen ook dat hij maar liefst 21 kilo weegt. We hopen dat hij snel weer richting de Waddenzee kan als hij voldoende is hersteld.

Kittens in doos op politieburo

Deze kleintjes zijn in een doos afgegeven op het politieburo in het centrum. De katjes zijn ongeveer 7 weken oud, en zitten met z’n drietjes bang te kijken. Van wie ze zijn en waar ze vandaan komen is onbekend, blijkbaar wilde  iemand van de dieren af. Bij ons in het dierenhospitaal worden ze helemaal nagekeken.  Ze hebben kale plekjes op hun kop. Het vermoeden is dan ook groot dat ze schimmel hebben. We hebben een kweek afgenomen en deze naar de universiteitskliniek voor gezelschapsdieren in Utrecht gestuurd. Binnenkort krijgen we hierover de uitslag.  We hebben de katjes wel  direct gewassen met een anti-schimmelmiddel. Hoe eerder ze van de schimmel af zijn, hoe beter. Afgezien van de schimmel, maken de kittens het goed. Ze eten goed en spelen … gelukkig hebben ze steun aan elkaar.

Gedumpte cavia's

Deze cavia’s zijn gevonden in het Willem Dreespark. Ze zitten samen in een open kooi die heel erg vies is. Het lijkt erop dat iemand de dieren met onderkomen en al in het park heeft gedumpt Gelukkig zien de cavia’s er zelf wel goed uit.  Ze krijgen bij ons caviavoer, hooi en vers water. Ook maken we het hok goed schoon, zodat ze weer droog kunnen zitten. Omdat de dieren goed gezond zijn, gaan ze naar het konijnen- en knaagdierenopvangcentrum Het Knaaghof.

Gewonde gans in het weiland

In een weiland langs de Rietkade ligt een gewonde gans. Een omwonende die de gans ziet liggen vanuit zijn appartement, belt ons. Omdat de vogel te kunnen bereiken, moeten we via het water. Kinderen uit de buurt bieden direct hun rubberbootje aan. Samen met onze medewerkster gaat een van de kinderen al peddelend op weg naar de gans. De grauwe gans blijkt een gewonde vleugel en poten te hebben. We kunnen het dier gemakkelijk pakken en meenemen in de boot. We brengen het dier naar vogelasiel de Wulp. Helaas heeft de gans het niet gered omdat de breuken die hij had, niet gespalkt konden worden. Er wordt nog onderzocht hoe de gans zo gewond is geraakt.

Kangoeroe in het water

Gisteravond laat ziet iemand een kangoeroe lopen op een steiger in de vlietlanden. Pogingen om het dier te vangen of te lokken lopen op niets uit. Uiteindelijk springt het dier het water in en zwemt weg. Door de duisternis verliezen ze hem vervolgens uit het oog. Na enige tijd kan de bezorgde familie de wallabi weer in het water traceren. Het dier is inmiddels uitgeput en verkleumd en laat zich nu eenvoudig pakken. Hij wordt in huis gehaald en drooggewreven. Na een half uur lgaat het weer beter met de wallabi. Dan bellen ze ons en wij gaan de kleine kangoeroe halen. In ons dierenhospitaal zetten we het dier in een hondenkennel onder een warmtelamp om de laatste kou er uit te krijgen. De kangoeroe heeft dorst en begint direct water te drinken. Langzamerhand komt de wallabi bij van zijn avontuur. We richten de hondenkennel zo in dat hij zich niet kan bezeren. Want nu het weer beter met hem gaat, is duidelijk hoe hoog hij kan springen.

Foto's: Rene Hendriks, regio 15

 

Meeuw geholpen door brandweer

Op een meerkoetennest in het water aan de Zonweg zat een meeuw met een hangende vleugel. Vermoedelijk is de vogel aangereden en heeft hij zich nog zwemmend naar het nest kunnen slepen. Omdat de meeuw ongeveer 4 meter van de kant zit, is het lastig er goed bij te komen. We hebben geprobeerd via een smalle richel het dier te benaderen, maar dat werd te gevaarlijk. Ook met onze boot konden we er niet bij omdat we het water niet in konden komen op die plek vanwege de hoge kanten en struiken. We hebben daarom de brandweer gebeld voor assistentie.
Twee brandweermannen zijn in een waadpak met een ladder naar beneden gegaan, het water in. De meeuw vertrouwt het niet en probeert nog weg te zwemmen. Met een net weet een brandweerman de meeuw te vangen. De grote vogel blijkt een open botbreuk te hebben aan zijn vleugel. De botten steken naar buiten en de wond is al geïnfecteerd. Helaas kon de dierenarts niets voor de meeuw doen, deze is dan ook ingeslapen. Hoewel het een treurig eind is voor zo’n mooie grote vogel, is het inslapen toch diervriendelijker dan het een hongersdood te laten sterven omdat het geen voedsel meer kan vinden vanwege de gebroken vleugel.
Foto's Ruben van Essen, regio 15
 

Pippi, oud en afgedankt

’s Nachts rond 4 uur vindt een buurtbewoner in de wijk Ypenburg een hondje, vastgebonden aan een paal bij een school. Hij neemt het hondje mee naar huis en belt ons. Wij gaan haar halen. Het blijkt een oud wit Keeshondje te zijn. Gelukkig heeft ze een chip en we gaan op zoek naar een eigenaar. Helaas staat de telefoonnummer van de eigenaar van de hond niet geregistreerd. We vinden wel dat de hond ‘Pippi’ heet en precies op die dag 14 jaar oud is geworden. Pippi ziet er onverzorgd uit en we nemen haar snel mee. Het is ongelofelijk dat mensen haar zo hebben achter gelaten. Het is een heel lief hondje alleen een beetje doof vanwege haar hoge leeftijd.

Foto: Jos van Leeuwen

Vader, moeder en jongen gedumpt

Midden in de nacht, rond kwart voor vier, krijgen we een telefoontje van een inwoner uit Rijswijk die tamme ratjes heeft gevonden. De melder is zijn hond aan het uitlaten aan de Karel Doormanlaan  als deze opeens naar de bosjes trekt. De eigenaar gaat kijken en ziet een reptielenbak met een mannetjesrat en een vogelkooitje met een vrouwtjesrat. Bij het vrouwtje liggen een paar pasgeboren jongen. Als we aankomen, zien we dat ze net zes jongen heeft gekregen. De moeder houdt de kleintjes normaal gesproken warm, maar dat is haar nu niet gelukt, waarschijnlijk vanwege de stress. Drie jongen zijn zo onderkoeld geraakt dat ze dood zijn gegaan. Drie andere jongen zijn gelukkig wel warm genoeg gebleven. We zetten het hele gezin in de warme dierenambulance en rijden zo snel mogelijk naar ons dierenhospitaal. Daar kan de moeder een beetje bijkomen en we zien al snel dat ze goed voor haar jongen zorgt.
Helaas zijn er nog steeds mensen die hun dieren dumpen als ze er niet meer voor kunnen of willen zorgen. Helaas loopt dit nogal eens slecht af. Het is veel beter de dieren naar een opvangcentrum te brengen waar ze goed worden opgevangen en een nieuwe eigenaar wordt gezocht. Deze ratjes brengen we naar het konijnen en knaagdierenopvangcentrum ‘Het Knaaghof’, waar ze liefdevol worden opgevangen.

Jonge zwaan met botulisme

Rond het middaguur worden we gebeld door de havenmeester van de jachthaven in Leidschendam. Hij maakt zich zorgen over een jonge zwaan die al enige tijd in de jachthaven rondhangt. De laatste dagen krijgt hij steeds meer verontruste meldingen van booteigenaren, omdat de zwaan slechter zou eten en zichzelf niet meer goed verzorgt waardoor zij er steeds slechter uit gaat zien. Omdat we het niet vertrouwen sturen we twee collega’s met een boot naar de jachthaven. Bij aankomst zien zij de jonge zwaan ook dieper dan normaal in het water liggen. Omdat zij sterk vermoeden dat het hier om botulisme (voedselvergiftiging door een bacterie in het water) kan gaan besluiten zij de zwaan met de boot uit het water te halen.
De zwaan kiest in eerste instantie het hazenpad en verlaat, zichtbaar moeizamer dan normaal, de jachthaven. We drijven haar met de boot terug de haven in en weten haar aan de kant te halen. In de ambulance wordt de zwaan direct gespoeld (met water middels een maagzonde) en zo spoedig mogelijk naar het vogelasiel gebracht. Hier zal de zwaan ook enkele keren per dag gespoeld worden om de bacterie uit het lichaam te krijgen. In zeer veel gevallen knappen de zwanen hier snel van op. We hopen dat het dier weer snel teruggezet kan worden en nog voor de winter een goede partner zal vinden.

Pippi na maand weer terug

Afgelopen woensdagochtend hebben wij een dolgelukkig baasje met haar weggelopen poes Pippi kunnen herenigen. Pippi woont in het centrum van Den Haag maar was verdwaald geraakt en gevonden in Rijswijk Pippi was al sinds 15 juil vermist. Wij worden gebeld door een ouder echtpaar uit Rijswijk. Zij hebben zojuist een zielig verfomfaaid katje uit de ketelruimte van hun flat gevist. Het katje zat daar volgens de melders waarschijnlijk al een week want steeds hoorden ze gemiauw in de gangen bij de ketelruimten maar ze konden er maar niet achterkomen waar het diertje zich had verstopt. Uiteindelijk lukt het deze mensen, die tevens oud vrijwilligers blijken te zijn bij Stichting Kattenzorg, toch om het katje te vinden én te vangen.
Als wij het diertje ophalen is duidelijk te zien dat het al langere tijd van huis is en het één en ander heeft meegemaakt, getuige haar lichamelijke conditie, afgesleten nageltjes en vieze vacht. Vermoedelijk heeft Pippi de reis van de binnenstad van Den Haag naar Rijswijk niet helemaal te voet gemaakt,maar is zij ‘geholpen’ door mee te liften met een auto of vrachtwagen.
Gelukkig ontdekken we al snel een chip en kunnen we Pippi veilig terugbrengen bij haar bezorgde baasje(s).

Havik bijna door ruit gevlogen

Afgelopen zondag worden we rond het middaguur gebeld door een bewoner van de Parkweg in Scheveningen. Er zou een grote roofvogel bijna dwars door de ruit gevlogen zijn. Bij aankomst treft onze collega op de grond een zwaar versufte havik aan. Uiterlijk zijn er geen verwondingen te zien, maar voor de zekerheid besluit zij het dier ter observatie mee te nemen naar het vogelasiel. Op de vierde verdieping is duidelijk het grote gat te zien in de ruit waar de onfortuinlijke vogel  tegenaan is gevlogen.
Bij het vogelasiel krijgen we te horen dat het om een nog jong volwassen mannetje gaat. Haviken, die hier vaak in en rond het duingebied worden gezien, grijpen (stoten) hun prooi vaak met hoge snelheden vanuit de lucht. Vermoedelijk is deze nog onervaren jonge havik tijdens de jacht op een duif of merel tegen de ruit gevlogen. Ruiten zonder vitrages of andere kenmerken zijn vaak onzichtbaar voor vogels. Jaarlijks worden duizenden vogels hier het slachtoffer van. Speciale raamstickers maken de ruiten weer zichtbaar voor de vogels. Van de roofvogelopvang kregen we te horen dat de havik inmiddels weer goed is hersteld en weer is vrijgelaten.

Konijn gedumpt in Haagse Bos

Rond 18.00 uur worden wij gebeld door een wandelaarster in het Haagse Bos. Zij ziet op de hondenuitlaatplaats, in de buurt van de speeltuin, een klein zwart/bruin konijntje lopen. Het dier blijkt erg tam te zijn. Volgens omstanders is het konijntje net daarvoor uit de bek van een hond gered. Gelukkig heeft het, behalve dat hij erg geschrokken is, daar niets aan overgehouden. Om te voorkomen dat het konijn nogmaals door honden achterna wordt gezeten, vragen wij de melder het dier mee naar huis te nemen zodat hij in ieder geval veilig is. Als we het konijn ophalen blijkt hij (een ram) wel erg lange nagels (ca. 5 cm) te hebben en aan zijn achterkant flink vervuild te zijn. Onze dierverzorgsters knippen de nagels van het konijn en maken zijn vervuilde vachtje schoon. We laten hem een dagje bijkomen in ons dierenhospitaal en zullen hem vervolgens doorbrengen naar de knaagdierenopvang. Waarschijnlijk is het arme konijn in het Haagse bos gedumpt, dit gebeurt helaas nog steeds. Regelmatig krijgen wij meldingen van tamme konijnen in de parken en bossen van onze regio. Soms denken mensen hier goed aan te doen maar vergeten hierbij dat deze dieren geen schijn van kans hebben in de natuur.

Kat in vuilcontainer

Op zondagavond parkeert iemand zijn auto in Ypenburg tegenover een ondergrondse vuilcontainer. Hij hoort tot zijn verbazing een hard gemiauw. Hij gaat kijken waar het geluid vandaan komt en hoort het uit de container komen. Hij belt ons snel en we gaan op pad. Als we aankomen zie we de kat in de container op de stortkoker zitten. We kunnen hem niet zomaar pakken omdat hij net onder het deksel boven de vulopening zit. Er zit niets anders op dan de brandweer te bellen. Zij verwijderen de deksel zodat we kat van de stortkoker kunnen halen. We hebben geen idee hoe hij daar terecht is gekomen.Het is geen klein katke, maar een grote ongecastreerde kater met de bijbehorende grote kop. We nemen hem mee in de dierenambulance waar hij gestrest blijft schreeuwen. Eenmaal in een hok in ons dierenhospitaal komt hij een beetje bij. Als we hem eten geven blijkt hij enorme honger te hebben, hij eet bijna het voerbakje erbij op. Dat is in ieder geval een goed teken!

Foto's: Jos van Leeuwen

Slang in bed buurvrouw

Een vrouw stapt in bed en ze voelt iets kouds liggen. Als ze kijkt wat het is, krijgt de schrik van haar leven Er ligt een slang in bed. Ze belt de politie die een kijkje gaat nemen. De agenten bellen ons vervolgens en wij gaan de slang halen. Het blijkt een Gele Rattenslang te zijn. Deze slangen komen in het wild voor in het oostelijk deel van de Verenigde Staten. Ze worden echter ook gehouden als huisdier.
Deze slang blijkt van de benedenburen te zijn die het dier al vier maanden kwijt zijn. Het kan goed zijn dat de slang in het plafond is gekropen en vervolgens het bed van de buurvrouw is terecht gekomen. De Gele Rattenslang werd in ons hospitaal opgevangen tot de eigenaar haar kwam halen.

Jan van Gent met haken in poten

Op het strand bij strandslag 2 in Kijkduin, zit een Jan van Gent op het strand. De reddingsbrigade gaat een kijkje nemen en ziet dat de grote vogel zitten met in beide poten een grote haak van kunstaas. Deze haken worden gebruikt door hengelaars. Medewerkers van de reddingsbrigade bellen ons. Als we aankomen halen ze ons vanaf het strand op en brengen ons naar de Jan van Gent. We nemen de vogel mee en we worden teruggebracht door de reddingsbrigade naar de dierenambulance. De Jan van Gent brengen we naar het vogelasiel de Wulp waar de haken worden verwijderd. Het dier wordt daarna donker en rustig weggezet om bij te komen. In ze zomer halen we dikwijls vogels met vishaken in de snavel of poten. We roepen hengelaars daarom nogmaals op om hun rotzooi op te ruimen.

Sierduifjes achtergelaten

Deze sierduifjes zijn achtergelaten bij een stadsboerderij. Blijkbaar wilde iemand er vanaf en heeft de negen duiven in een doos gestopt en gedumpt. De duiven zijn in een zeer slechte conditie. Ze zijn mager en onverzorgd. Een duif zit zo erg onder de ontlasting dat we hem moeten wassen. Aangekomen bij het hospitaal geven we de vogels te eten en zetten we ze warm weg. Voorlopig blijven ze hier om weer op krachten te komen.

Roodwangschildpad op het politiebureau

Op een warme zomderdag halen we deze rondwangschildpad op bij het politiebureau. Het gebeurt vaker dat dieren als 'gevonden voorwerpen' bij de politie terecht komen. De polite belt ons en wij gaan de grote schildpad halen. In ons land komen deze schildpadden van nature niet voor, maar zitten ze wel in stadsvijvers. Ze zijn daar dan gedumpt door mensen die van ze af willen.  Als ze in de dierenwinkel worden gekocht, lijkt het allemaal eenvoudig zo'n lief schattig schildpadje verzorgen. Maar het schildpadje wordt groot en vraagt veel verzorging. In een ideale leefomgeving kan een schildpad 50 tot 75 jaar oud worden. Het water buiten is echter het grootste deel van het jaar veel te koud. Meestal sterft het dier dan, door kou of gebrek aan voedsel. Dump daarom nooit een schildpad in een vijver of sloot. Dit is echt een drama voor het dier en zeker net zo erg als een hond aan een boom binden.

Ooievaar of reiger

Vanmorgen krijgen we een melding van een reiger die bij het kruispunt van het Kleine Loo en de Carel Reinierszkade tegen een boom is gevlogen en op straat is gevallen. Tot onze verbazing treffen we bij aankomst geen reiger maar een juveniele (jonge) ooievaar aan. Door haar (nog) zwarte snavel is het niet helemaal vreemd dat mensen haar voor een reiger aanzien. Vlakbij de plek des onheils is al jaren een ooievaarsnest. Waarschijnlijk kon de jonge ooievaar tijdens een van haar eerste testvluchten de boom niet meer ontwijken en is zo helaas in deze benarde situatie beland.
Bij nader onderzoek blijkt de linkerpoot van de ooievaar niet in orde te zijn en is het dier vanzelfsprekend ernstig gestrest. We rijden zo spoedig mogelijk naar het vogelasiel waar de vogel direct een middel tegen vermindering van haar mogelijke zwellingen krijgt toegediend. Medewerkers van het vogelasiel zetten de vogel in een rustige donkere ruimte in de ziekenboeg om bij te komen van dit hachelijke avontuur. We hopen dat zij ondanks alle stress sterk genoeg is om straks weer uit te vliegen en zich bij haar familie kan voegen.

Moederpoes met kittens

We krijgen een melding van iemand dat er een moederpoes met 3 kittens in zijn tuin liggen. Als onze chauffeur aankomt, voelt hij dat de kittens, inmiddels zijn het er vier, ijskoud zijn. De moeder poes laat de kittens links liggen. Hij neemt de moederpoes en de kleintjes snel mee en we leggen ze onder een warmte lamp en een warmtematje. We zetten een nat voerpapje voor haar neer, maar ze een beetje de kluts kwijt en ligt plat in achter in haar hok. Een medewerker begint de kleintjes warm te wrijven en moederpoes te aaien om haar gerust te stellen. Ze legt dan voorzichtig de baby’s onder de buik van de moederpoes, maar helaas rollen de kleintjes bij haar vandaan. Dan moeder op een andere manier proberen weer een beetje bij te laten komen. Ze gaat met haar vinger door het whiskaspapje en veegt wat op de neus van de moederpoes. En zowaar, het neusje van moeder begint te bewegen. De medewerker zet het schoteltje onder haar neus en de poes begint gelukkig gretig te eten. Voorzichtig trekt de medewerker het schoteltje naar zich toe waardoor de moederpoes iets omhoog moet komen om verder te kunnen eten. Het werkt, de kittens krioelen onder haar buik door. De medewerker gaat steeds even en langs om te kijken of het goed blijft gaan en om 2 uur ’s nachts is de moederpoes zichzelf schoon aan te likken. Als we een poosje later weer gaan kijken, is ook katje nummer vijf geboren. De moederpoes ligt hard te spinnen en slaat netjes haar poten om de kitten die heerlijk liggen te drinken. Alle kleintjes zijn inmiddels opgedroogd en vrijwel helemaal schoon. Fijn dat het goed is afgelopen.

Vogel op de kop in de boom

In de Koningstraat hing een houtduif ondersteboven in een boom. De arme vogel zat helemaal vast en kon zich niet meer bevrijden. Omdat we niet bij de duif konden komen, heeft de brandweer assistentie verleend. De hoogwerker van de brandweer kwam en onze dierenambulancechauffeur kreeg een veiligheidsvest. Hij ging zelf mee naar boven in het bakje van de hoogwerker om de duif te bevrijden. Die klus was snel geklaard en de duif werd al snel uit zijn benarde positie bevrijd. 
Foto's: Marco Mattheijer, regio 15

Slang in BMW magazijn

In het magazijn van een BMW dealer is het wel even schrikken als men opeens deze melkslang tussen de kunsstof boxen aantreft. Het dier is hoogst waarschijnlijk meegereisd uit Virginia. De betreffende zending waar het dier tussen zit, is namelijk  afkomstig van een toeleverancier uit deze Amerikaanse staat.
De melkslang komt in Noord-Amerika in het wild voor. Overigens is het dier zojuist verveld en heeft daardoor prachtig felle kleuren. Al schrikt iemand natuurlijk vreselijk – onverwacht met een slang geconfronteerd wordend tijdens je werk – deze slang is ongevaarlijk.
Het is wel altijd oppassen. Zo heeft deze soort een zeer giftige variant, die er heel erg op zijn broertje lijkt op het eerste gezicht, namelijk de koraalslang.

Foto's:  Peter van Zetten
 

Gedumpt met een blikje voer

Deze twee katten zijn aangetroffen in een kennel in een parkeergarage aan de Neherkade. Er staat een blikje voer bij de kennel. Een voorbijganger die de twee doodsbange dieren ziet zitten, wacht bij ze in de hoop dat er een eigenaar op komt dagen. Als er na een lange tijd niemand is verschenen belt hij ons. We halen de katten op en vangen ze op in ons dierenhospitaal. Helaas hebben ze geen chip, een eigenaar achterhalen is dus niet mogelijk.

Zieke gevonden cavia

Deze cavia (M) is door een kind gevonden in bosjes aan 't Hert in Leidschendam. Het dier was onderkoeld, apatisch en had een dikke gevoelige voorpoot en heeft daarvoor antibioticum gekregen. Verder kon een dierenarts geen echte gebreken vinden. De rug, zeer kwetsbaar bij cavia's leek in orde. Om het dier een kans te geven, hebben we het in de couveuse in ons hospitaal op temperatuur laten komen. De situatie van de cavia verbeterde echter niet en verslechterde alleen nog maar. Na overleg met de dierenarts is besloten het arme diertje uit zijn lijden te verlossen.

Meeuw aan 1 vleugel boven de straat

Vanmorgen krijgen we om 09.00 uur een melding van een kinderdagverblijf aan de Theresiastraat dat er op zo’n 7 meter hoog een meeuw in de lucht hangt. Daar aangekomen zien we dat de meeuw (een kleine mantelmeeuw) met zijn vleugel vastzit aan een draad tussen een bouwsteiger en een hoge boom. Er vliegen veel meeuwen omheen die helaas niets voor hun maatje kunnen betekenen. Het ziet er vreselijk uit de meeuw zo te zien vechten om los te komen, waarmee hij zichzelf natuurlijk alleen maar meer in de problemen brengt. Onze chauffeur kan de draad (een stevige nylondraad die gebruikt wordt om steigerdoeken vast te maken) op het dak losmaken maar de draad zit helaas te hoog vast in de boom. De door ons gewaarschuwde brandweer heeft veel moeite om de hoogwerker in de nabijheid van de boom te krijgen. Maar dankzij het doorzettingsvermogen en de stuurmanskunsten van de chauffeur lukt het uiteindelijk toch en kunnen we de meeuw uit zijn benarde positie bevrijden. We verwijderen daarna natuurlijk gelijk de draad uit het topje van de boom, om te voorkomen dat er nog een volgende vogel hiervan het slachtoffer wordt.
Op de grond verwijderen we de draad die hardnekkig verschillende malen om de vleugel gewikkeld zit. Tot onze verrassing lijken de verwondingen gelukkig mee te vallen. Behalve verfomfaaide vleugelpennen lijkt er niets gebroken. We brengen de meeuw naar het vogelasiel de Wulp waar hij verder onderzocht zal worden en bij kan komen van dit hachelijke avontuur.    

Jonge zwaantjes zonder ouders

We worden gebeld omdat deze jonge zwaantjes van 1 à 2 weken oud al een paar dagen alleen rondzwemmen. De ouders zijn niet meer gezien. Als we aankomen zien we de twee zwemmen en we gaan ook nog op zoek naar de ouders. Een voorbijganger die dagelijks zijn hond uitlaat op deze plek, bevestigt dat de zwanenouders al zeker drie dagen niet gezien zijn. We besluiten de kleintjes mee te nemen. Hoewel ze wel zelf kunnen eten, kunnen ze zich nog niet verdedigen tegen andere dieren. Ze worden verzorgd tot ze groot genoeg zijn om weer uitgezet te worden.

Nestje eekhoorns …

We halen regelmatig jonge dieren op omdat ze in de problemen zijn geraakt. Een nestje jonge eekhoorns van enkele dagen oud is voor ons toch ook heel bijzonder. Een bewoner aan de Waldeck Pyrmontlaan in Wassenaar liep door de tuin en ontdekte de dieren. Toen wij ze ophaalden,  waren de diertjes ijskoud. Eerste hulp bestond uit heel voorzichtig en geleidelijk opwarmen met een fohn; dat werkte goed om de hummels bij te laten komen. Daarna zijn ze de dieren naar de Eekhoornopvang gebracht om daar verder verzorgd te worden.

Ziek katje

Een bewoner aan de Weesperstraat vindt een zieke kat in de achtertuin en belt ons snel. Bij aankomst blijkt het diertje helemaal uitgedroogd en uitgeput te zijn. We leggen het snel in de ambulance en rijden direct door naar de dierenarts.  Deze stelt vast dat de kat inderdaad is uitgedroogd, een hele lage temperatuur heeft en de nieren lijken ook niet goed meer te functioneren. Ze krijgt medicijnen en een infuus en we nemen haar mee naar ons dierenhospitaal. Op een warmtematje met het infuus in haar pootje, zetten we haar rustig in een kenneltje. Langzamerhand lijkt het iets beter te gaan en de temperatuur klimt iets op. Omdat eten heel belangrijk is voor herstel, dwangvoeren we haar en dat gaat goed.  Helaas heeft het allemaal niet mogen helpen en was ze al te ziek om er nog weer bovenop te komen. Ondanks de liefdevolle verzorging is ze toch overleden. Natuurlijk halen we heel vaak zieke dieren en gebeurt dit vaker, maar het went nooit.

Schaapjes aan de wandel in Ypenburg

Om tien voor zeven vanochtend worden wij gebeld door de politie omdat er 3 schapen op de Ypenburgse Boslaan lopen ter hoogte van TNO. Onmiddelijk komt onze rijdienst in actie. Twee van onze ambulances vertrekken naar Ypenburg om de schapen te vangen. Bij aankomst blijkt de politie al veel werk te hebben verricht door de schapen
in een achtertuin van een buurtbewoner op te sluiten. Onze chauffeurs kunnen de schapen direct vanuit de tuin in de ambulance zetten.  Bij aankomst in ons hospitaal hebben we de schapen nog eens goed bekeken, maar geen verwondingen kunnen ontdekken. Waar komen de schapen nu vandaan ? De schapen dragen een oormerk, maar helaas is de instantie die de oormerken registreert in het weekend niet te bereiken. Onze medewerkers zijn zeer inventief en bellen voor de zekerheid alle stadsboerderijen in de omgeving af, geen vermissingen. Ook zijn er twee landschapsbeheerders gebeld, die met hun kuddes schapen het gras "maaien" wat met machines moeilijk bereikbaar is. Maar ook zij zijn niet de eigenaar van de schapen. Zij kunnen wel vertellen dat het vermoedelijk hobbyschapen zijn die in een uitstekende conditie verkeren. Totdat we dinsdag (na Pinksteren) de instantie kunnen bereiken, blijven deze schaapjes bij ons op het droge ….

Verwaarloosde cavia in achtertuin

Vandaag krijgen we een telefonische melding over een cavia die bij iemand in de achtertuin loopt. We vragen de meldster of zij  kan proberen de cavia te vangen en binnen te halen. Als we arriveren aan de Anthonius Heggelaan zien we dat de cavia in zeer onverzorgde staat is. De cavia heeft enorm lange nagels, zit onder de vlooien, heeft staar in beide ogen en zit vol grote samen geklitte haren met met ontlasting en urine. Helaas heeft de cavia geen chip, zodat we de eigenaar niet kunnen achterhalen. Aangekomen bij het hospitaal knippen we direct de nagels en scheren we de cavia. Als de vieze geklitte haren eraf zijn, kunnen we zien dat het een “zeugje” (vrouwtje) is. Ook behandelen we haar direct tegen de vlooien.
Het is duidelijk te zien dat het arme dier zich een stuk prettiger voelt zonder al die extra “bagage”, die ze de afgelopen periode met zich mee heeft moeten dragen. We gaan goed voor haar zorgen,

In zijn eentje aan de wandel

Dit kleine bastaardhondje liep al een poosje te scharrelen op het Savornin Lohmanplein. Voorbijgangers die hem zagen lopen,  dachten dat hij bij iemand hoorde. Toen hij geruime tijd later door dezelfde mensen weer werd gezien bleek hij nog steeds alleen te zijn, op zoek naar zijn baas. Toen hebben zij de politie gebeld, die ons vervolgens heeft ingeschakeld. Het hondje dat tussen de 3 en 5 jaar oud is, heeft vlooien en is vermagerd. Hij wordt dan ook opgevangen in ons dierenhospitaal en behandeld. We noemen hem 'Ceesje', Hij is een lief maar enigszins schuchter hondje.

 

Met hoogwerker de diepte in

Aan het Maanplein is een jonge duif in een schacht tussen twee gebouwen gevallen. Het dier kan zichzelf met geen mogelijkheid uit die penibele situatie in de nauwe gang redden.Gelukkig werd iemand de doodsstrijd van de vogel gewaar en alarmeerde ons. Ondanks dat er een net tussen de gebouwen is gespannen, om te voorkomen dat dieren slachtoffer worden van deze 'val', heeft deze ongelukkige duif blijkbaar toch kans gezien de goedbedoelde veiligheidsmaatregel te omzeilen, en zichzelf in problemen geholpen.
We hebben het dier bevrijd, maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. We hebben de brandweer om een lange ladder verzocht om af te kunnen dalen in de schacht, maar in plaats daarvaan kregen we een hoogwerker. Misverstandje. Maar dat ging ook. Via de hoogwerker van de brandweer zijn we op het dak gekomen en hebben toen, door een paar lengtes aan ons vangnet toe te voegen, de vogel uit de schacht kunnen vissen. Het dier bleek er al enkele dagen te liggen want hij was vermagerd en totaal uitgeput. De 'geluksvogel' is voor herstel naar het vogelasiel vervoerd.

Slang in het Segbroekpark

Een slang veroorzaakt altijd weer paniek. Deze slang ligt lekker te zonnen in het Segbroekpark. De politie wordt gewaarschuwd en zij zetten direct het park af. Als onze medewerker arriveert, stelt zij vast dat het om een rode rattenslang gaat. De rode rattenslang, ook wel korenslang genoemd, is een wurgslang die veel als huisdier wordt gehouden. Rode rattenslangen zijn vrij stressbestendig en nauwelijks agressief. Echt veel gevaar is er dus niet, maar voorzichtigheid is natuurlijk altijd geboden. We nemen de slang mee naar ons Dierenhospitaal waar we hem in een terrarium plaatsen. Rode rattenslangen zijn een meester in ontsnappen, een goed afgesloten terrarium is daarom erg belangrijk. Waarschijnlijk is deze slang ook ontsnapt uit een woning.

Foto: Peter van Zetten

 

Hond uit hete auto gered

Vandaag is het weer raak, we worden gebeld omdat een hond in een auto zit die in de zon staat. Een levensgevaarlijke situatie. De camper staat op de Waalsdorperlaan deels in de zon, voldoende om de temperatuur enorm te laten stijgen. Op de voorbank zit een Rottweiler te hijgen en te kwijlen. Gelukkig hebben alerte buurtbewoners een drama weten te voorkomen, door de politie te bellen die op haar beurt ons heeft ingeschakeld. Gelukkig net op tijd.
We roepen daarom samen met Dierenbescherming afdeling Den Haag iedereen nog eens op, om met dit weer geen honden achter te laten in de auto, ook niet voor 5 minuten! Er sterven helaas nog steeds elke zomer honden aan oververhitting in een auto. Zelfs een schaduwplek en open raam kunnen niet voorkomen dat een hond uitdroogt, dit kan al na 10 minuten fataal zijn. Een hond kan temperatuurstijgingen namelijk nauwelijks compenseren door zweten zoals de mens. Hierdoor hebben honden ook meer moeite om warmte af te voeren. De warmte die een hond heeft, kan hij alleen afvoeren via zijn tong door te hijgen en via de voetzolen.
We halen de hond uit de camper en nemen haar mee naar ons Dierenhospitaal. Daar kan ze een beetje bijkomen van de schrik. Niet veel later komt haar ongeruste eigenaresse binnen lopen. Ze had geen idee dat het zo erg mis kon gaan met een hond in een auto. Ze was blij dat ze haar hond weer mee kon nemen. Deze liep gelukkig weer vrolijk mee naar buiten.

Eendjes in moderne vijver

In de vijver aan het Burgemeester de Monchyplein hebben we deze week weer jonge eendjes moeten redden. Deze kleintjes die samen met moeder vanuit het nest  het water ingaan, kunnen er niet meer uit omdat de kanten veel te hoog en te steil zijn. De eendenkuikens kunnen dan niets anders dan blijven rondzwemmen, waardoor ze uiteindelijk uitgeput zullen verdrinken. Het is normaal dat kleine eendjes op een gegeven moment hun nest verlaten. Als ze echter in een onnatuurlijke vijver terecht komen waar geen oevers zijn, maar een steile kant, hebben ze niet de kracht om weer op de vijverrand of in het nest in te klauteren.
Het is niet de eerste keer dat we worden gebeld omdat de eendjes in nood zijn in deze vijver. We leggen daarom ieder jaar een houten pallet in het water zodat de beestjes gemakkelijk uit het water kunnen klimmen. Deze pallet wordt echter steeds weer verwijderd, misschien door de beheerder omdat het niet in het totaalontwerp past. Ook het trapje van stoeptegels, dat door buurtbewoners wordt aangebracht, wordt ook telkens uit het water gehaald.
We halen de eendjes met een schepnet uit de vijver. Inmiddels leeft de eendenfamilie in de naastgelegen sloot. 

Foto's Jos van Leeuwen

Paard in de sloot

Op woensdag 25 mei rond 21.00 uur krijgen wij een melding van een paard te water aan de Groene Zoom in Den Haag. Hardlopers van de naastgelegen atletiekbaan van Sparta zagen ineens het hoofd van een paard boven het grasveld uitsteken en waarschuwen direct onze dierenambulance. Als we aankomen zien we vijf prachtige en erg nieuwsgierige jaarlingen waarvan er een in een smalle sloot beland is. De sloot blijkt ondiep maar voorzien van een dikke laag modder op de bodem waardoor het paard er onmogelijk op eigen kracht weer uit komt. Het paard is gelukkig niet echt in paniek en lijkt alles vanuit het water kalm te aanschouwen. Een snelle poging om met behulp van enkele hardlopers het paard op het droge te krijgen mislukt. We besluiten de brandweer te bellen, zij zijn hiervoor goed uitgerust en redden jaarlijks ca. 200 paarden uit het water. Ook dit paard is er met hun professionele hulp en die van de inmiddels toegesnelde eigenaar weer snel uit. Volgens de eigenaar is dit de eerste keer dat er een van deze paarden in de sloot terecht is gekomen. Hij vermoedt dat deze tijdens het spelen per ongeluk door een van de andere paarden de sloot is ingeduwd. Het is prachtig om te zien hoe de andere paarden reageren op hun doorweekte vriendje. Voldaan en flink onder de modder vervolgen we onze weg naar de volgende melding.

Foto's: Frans de Best en Rene Hendriks,  regio 15

In gat van anderhalve meter diep

Vanavond kregen we een melding over een eendje dat in een gat was gevallen. Moedereend had al een hele tijd bij het gat gestaan, maar had de moed opgegeven en was met haar andere twee kuikens het water in gegaan. Een oplettende bewoonster belde ons en wij kwamen direct in actie. Het gat was ongeveer anderhalve meter diep met een schacht van ongeveer 20 cm. Tja dan moeten onze medewerkers inventief zijn. In de uitrusting van onze ambulances zit standaard een klein netje, waarmee we kleine vogeltjes en vleermuizen kunnen vangen.
Nadat we dit verbogen hadden, kon het de schacht in en het eendje wist waarschijnlijk dat we het goed bedoelden en kroop direct het netje in. Zo konden we het eendje omhoog hengelen. Nadat we het diertje onderzocht hadden, bleek deze van het angstige avontuur geen verwondingen te hebben opgelopen. Onze medewerkers zochten de moeder. Deze was makkelijk te herkennen, want toen de kleine begon te piepen, kwam zij direct aangezwommen en ontfermde zich over haar kuiken.
Het gat is inmiddels met een steen gedicht, zodat dit niet nogmaals kan gebeuren.

Kleine Grote bonte specht

We krijgen een melding over een spechtje dat op de grond zit in Wassenaar. Als we hem proberen te pakken loopt hij hard weg, vliegen gaat niet. Als we de vogel onderzoeken zien we geen verwondingen. Er zijn geen ouders in de buurt en we nemen de specht mee. Het blijkt een juveniele grote bonte specht te zijn. De specht wordt naar vogelasiel de Wulp gebracht. De specht zal worden losgelaten als hij zich weer alleen kan redden.

Kapot terrarium met slangeneitjes op straat

We worden gebeld omdat er aan de Bussumsestraat een terrarium is gevonden met slangeneitjes. Het terrarium is kapot en er staat een laagje water in. Er liggen meerdere eieren in en dode jongen. Eén klein slangetje leeft nog, het is wel onderkoeld en we brengen het snel naar reptielenopvang Serpo. Het blijkt dat het gaat om zogneaamde bullsnakes, ofwel stierslangen. Deze slangen komen in het wild in Amerika voor, maar worden in Nederland als 'huisdier' gehouden. De stierslang is niet gitig, maar een beet van een volwassen stierslang is zeer pijnlijk, ook al is de slang niet bijzonder groot. De kleine slang blijft bij Serpo, helaas  zijn de slangetjes in de andere eieren doodgegaan. Blijkbaar wilde de eigenaar er niet meer voor zorgen en heeft hij of zij de eieren met kleine slangetje zo langs de weg gezet.

Foto: Jos van Leeuwen

Oude herder, afgedankt?

Deze week krijgen we een melding binnen over een herdershond die vastgebonden zit aan een paal. Als aankomen blijkt het dier met zijn riem strak om zijn nek te zijn vastgezet. Hij loopt moeizaam en we helpen hem de auto in. Aangekomen bij ons dierenhospitaal herkent een medewerker de hond, hij was eerder deze week al bij een uithuishaling meegenomen en naar het asiel gebracht.

Navraag leert dat de eigenaar de hond weer bij het asiel vandaan heeft gehaald. De dag nadien belt hij echter dierenambulance de Wijs en dreigt de hond ergens vast te zetten als ze hem niet komen halen. De eigenaar gaat zelf naar een verpleegtehuis en de herder kan niet mee.

Blijkbaar heeft hij daad bij woord gevoegd, want de hond wordt moederziel alleen vastgebonden aan een paal aangetroffen. Waarom de eigenaar het arme dier nog weer heeft opgehaald bij het asiel om het vervolgens alsnog te dumpen is een raadsel.

De herder wordt opgenomen in ons dierenhospitaal omdat hij veel pijn heeft aan zijn achterhand. Hij krijgt pijnstilling en we hopen dat hij een beetje tot rust komt, het is een lieve hond.

Foto's Jos van Leeuwen

Zwaan met vistuig in snavel

In de vijver bij de Rijswijkse Landingsbaan zit een zwaan die vistuig heeft ingeslikt. De draad hangt nog uit zijn snavel. Hoewel de grote vogel er ongetwijfeld veel last van heeft en waarschijnlijk pijn heeft, laat hij zich niet zo maar helpen. Vangacties met een net en boot willen dan ook niet lukken. Hij kan nog goed vliegen, dus hij stijgt op zodra hij onze medewerkers ziet verschijnen. Er zit niets anders op dan te wachten tot hij verzwakt is omdat voedsel zoeken en eten moeilijk gaat, of dat de wond waarin de haak zit gaat ontsteken. Het is vreselijk om te zien dat hengelaars hun spullen nog steeds laten slingeren, ondanks herhaalde oproepen om dit op te ruimen. Het heeft veel dierenleed tot gevolg.

Foto's: Jos van Leeuwen

Gewond konijn in picknickmand

Een bewoner van de van Ruysbroekstraat vindt in het trappenhuis een mand onder de eerste trap. Als hij erin kijkt ziet hij een wit-bruin konijntje zitten. Hij belt ons en wij gaan het konijn halen. Als de chauffeur aankomt, ziet hij direct dat het diertje een gebroken pootje heeft. Het is een open botbreuk met een grote wond. Snel gaan we met de vondeling naar de dierarts. Deze constateert dat het een oudere breuk is die al geïnfecteerd is. Omdat het pootje dat net bij het gewricht is gebroken niet kan herstellen, besluit de dierenarts het konijn in te laten slapen.

Foto: Jos van Leeuwen

Gedumpt met een labeltje

Als om 21.20 uur de politie belt, vermoedt onze medewerker dat we een communicatiefout hebben. De politie meldt namelijk een gevonden hond met de volgende informatie: Daisy, ongeveer 2 jaar oud, kruising Jack Russel en Beagle. Als een omschrijving zo duidelijk is, gaat het meestal om een hond die vermist is. In dit geval blijkt het wel degelijk om een gevonden hond te gaan. Ze liep aan de Groene Zoom nabij de Westvlietweg. De chauffeur weet niet wat hij ziet als hij aankomt bij het politiebureau, een lief klein vrolijk hondje dat er vies en onverzorgd uitziet. Om haar nek zit een versleten halsbandje waar met behulp van een stukje touw een labeltje aan is gehangen met de tekst: Daisy, 2 jaar, Jack Russel/ Beagle. Om ervoor te zorgen dat de tekst leesbaar blijft als het regent, zit er een stukje plastic om het labeltje heen. De chauffeur neemt het hondje mee naar het dierenhospitaal. Daar wachten de collega’s het arme diertje op met een dekentje, water en voer. Ze is erg in de war en jankt nog wat na voor ze in slaap valt. Op een naamplaatje staat meestal de naam van het dier met een adres of telefoonnummer zodat we de eigenaar snel kunnen traceren, omdat in dit geval leeftijd en ras erop staan en het arme dier zo verwaarloosd eruit ziet gaan wij er vanuit dat Daisy gedumpt is. Wij hopen dat Daisy snel opgeknapt is en een huisje krijgt wat ze verdient.

 

Afgeknipte staart en vleugels

Op de eerste zondag van mei krijgen we een melding over een duif die niet kan vliegen. Omdat er op dit moment veel jonge duiven zijn, proberen we er tijdens het telefoongesprek achter te komen of het hier geen jonge duif betreft. Het zou echter om een volwassen duif gaan met een korte staart en korte vleugels die niet kan vliegen.
Omdat we telefonisch geen duidelijkheid krijgen, gaan we dus een kijkje nemen. Op de Juliana van Stolberglaan aangekomen, ziet de chauffeur direct dat de vleugels en de staart geknipt zijn door iemand. Soms gebeurt het knippen van de vleugels bij gehouden vogels om te voorkomen dat ze wegvliegen, dit wordt kortwieken genoemd. Voor vogels in het wild, zoals deze duif, betekent niet meer kunnen vliegen of sturen met de staart dat overleven een onmogelijke opgave wordt. Kortwieken is gelukkig geen permanente verminking voor deze wilde vogel, tijdens de rui worden de oude veren vervangen door nieuwe. Wij nemen de vogel mee naar het vogelasiel waar het zal moeten blijven zitten tot de ruiperiode aanbreekt, en alle de vleugels en staart opnieuw zijn aangegroeid.

Alleen op de wereld …

Op het Plein 1813 zit een Duitse Herder aan een bankje vastgebonden met zijn flostouw naast zich. Het lijkt erop dat hij is gedumpt en wij worden gebeld. Aangekomen bij de hond blijkt hij een strakke halsband om zijn nek te hebben met grote ijzeren pinnen. We nemen de hond mee en verwijderen snel de akelige band. De herder heeft een chip, maar staat helaas niet geregistreerd bij een databank. Een eigenaar is dus niet te achterhalen. We hopen dat deze prachtige hond, die hooguit 2 jaar is,  snel een lieve baas krijgt.

Foto's: Peter van Zetten

Kat in kruipruimte

In een leegstaand huis aan de Jansoniusstraat zijn werkmannen bezig als ze een kat onder de vloer zien schieten. Omdat ze niet zeker weten of de kat ook weer naar buiten is gekomen, bellen ze ons voor hulp. Omdat de ruimte onder de vloer maar 20 centimeter hoog is, kunnen we moeilijk zien of de kat er zit. Daarbij kunnen we niet goed zien waar de kat zit. We nemen daarom foto’s met onze telefoon om de kat te lokaliseren. Dit werkt prima, op de foto is te zien dat de kat angstig in een hoekje tegen de achterwand zit. Gelukkig is het vangnet lang genoeg om bij de kat te komen, maar de kat zat zo dicht tegen de muur dat we hem niet in beweging kunnen krijgen. Op een gegeven moment bedenkt iemand om een gat in de vloer te zagen, zodat we de kat naar voren kunnen duwen.  Zo gezegd, zo gedaan. Uiteindelijk heeft de behulpzame klusser voorzichtig twee gaten in de vloer geboord. De kat komt daardoor naar voren en wij kunnen hem opvangen met het net. We hebben de kat meegenomen en snel in een hokje gezet met een volle bak water en een lekker nat papje eten zodat hij voldoende vocht binnenkrijgt om weer aan te sterken. Het gaat nu weer beter met kat, hij heeft lekker gegeten en ziet er weer wat beter uit.

Gewonde vleermuis

In Voorburg is een vleermuis gevonden. Omdat het dier een groot gat in zijn vleugel heeft, worden wij gebeld. We halen het dier op en vragen advies aan de vleermuisdeskundige die ons altijd adviseert als we een vleermuis hebben gehaald. Soms kan het dier weer worden vrijgelaten. Is de vleermuis zoals deze gewond, dan komt de specialist hem halen en onderzoeken. Als het diertje kan herstellen, verzorgt hij hem tot de vleermuis weer kan worden vrijgelaten. Helaas heeft deze vleermuis het niet gered.
Het kan gebeuren dat een vleermuis binnenshuis wordt aangetroffen. Als u een vleermuis vindt in uw huis, raak hem dan niet met blote handen aan. Er is een (zeer kleine) kans op rabiësbesmetting (ook als het diertje dood is). Daarbij zijn de vleugels van een vleermuis erg kwetsbaar. Probeer een overdag aangetroffen vleermuis met een kartonnetje of een stokje in een potje te schuiven en laat hem in de avondschemering vrij, dichtbij de vindplaats. Of zet ‘s avonds een raam open, meestal vliegt de vleermuis op eigen kracht weer naar buiten. Mocht dit niet lukken neem dan contact op met ons.

Verzwakte roofvogel

In recreatiegebied Leidschendammerhout, tussen de Vogelplas Starrevaart en de snelweg A4, vinden jongens op crossfietsjes tot hun verbazing een roofvogel op hun pad. Wij krijgen de melding binnen en één van onze chauffeurs gaat er op af. Na enig zoeken in het uitgestrekte natuurgebied, weet onze medewerker de plek te bereiken waar het dier zich inmiddels verstopt heeft tussen het kreupelhout. Het wegkruipen is een teken dat het dier niet in orde is, anders zou de vogel gewoon gevlogen zijn op het moment dat er mensen in zijn buurt komen. Met de nodige voorzichtigheid en geduld weten we de roofvogel te vangen. De roofvogel blijkt een buizerd te zijn  en is mager en verzwakt, maar heeft geen uitwendig letsel. Omdat roofvogels net als vossen en reeën erg stressgevoelig zijn, proberen we het dier zo snel mogelijk te vervoeren naar geschikte opvang. Daar aangekomen wordt het bijgevoerd totdat de buizerd weer op krachten is en de wijde wereld weer in kan.

Botulisme op de Louis Armstrongkade

De meeste botulismegevallen krijgen wij in de zomer maar op de Louis Armstrongkade krijgen wij het hele jaar door botulismemeldingen binnen. Vandaag is het weer zover. Daar aangekomen zien we een meerkoet op het eilandje liggen dat midden in het water ligt. De kop van de meerkoet hangt naar beneden en de vleugels liggen op de grond, een typisch houding van een vogel met botulisme. Door botulisme verslappen de spieren en bij watervogels zie je dus snel de vleugels en de kop gaan hangen. Wij vragen hulp van de brandweer om de meerkoet te helpen. De brandweer kan gelukkig erg snel komen en gaat met een waterpak het water in. De meerkoet laat zich erg gemakkelijk pakken en de brandweermannen zijn zo behulpzaam om nog even te kijken of er meer dieren op het eilandje verstopt zitten die verschijnselen tonen van botulisme. Op het eilandje treffen ze nog twee meerkoetjes aan waarvoor de hulp helaas te laat blijkt te zijn. De levende meerkoet met botulisme brengen wij direct door naar het vogelasiel waar het dier met behulp van een slang de maag wordt gespoeld. Door de meerkoet meerdere keren per dag te spoelen, neemt de overlevingskans toe en spoelt de botulismebacterie weg. De twee overleden meerkoetjes nemen we mee terug naar het hospitaal voor destructie. Als de dieren in het water zouden blijven liggen dan kunnen zij weer andere dieren besmetten.

De eerste 'Takkeling' dit jaar

Aan de Ridderlaan (Benoordenhout) vindt een voorbijganger deze jonge bosuil onder een boom. Jonge bosuilen kruipen uit het nest als ze ongeveer vier à vijf weken oud zijn en klauteren in de nestboom, van tak naar tak. Ze worden daarom ook wel ‘Takkelingen’ genoemd. Als een jonge bosuil tijdens het 'takkelen' op de grond valt, zal hij proberen om weer omhoog te "klimmen". Hij maakt dan gebruik van zijn klauwen, al fladderend en zich met zijn snavel aan de boomstam vasthoudend, klimt hij zo terug in de boom. Tot een leeftijd van ruim twee tot drie maanden worden ze nog door de ouders gevoerd en oefenen ze met vliegen. Dit jong was echter niet meer in staat de boom in te klimmen. Omdat er ook geen ouders in de buurt te zien zijn, hebben we besloten in dit geval het dier naar vogelasiel De Wulp te brengen.

Ree vast in hek Duinrell

De alerte beveiliging van attractiepark Duinrell vindt in het park een reebok die met zijn achterkant vast zit in een hek. Ze bellen ons en vertellen dat de bok nogal in paniek is. Wij vragen hen om een doek over zijn kop leggen, zodat hij rustiger wordt. Aangekomen weten we het dier los te krijgen uit het hek en zien we verwondingen aan zijn flanken. We nemen de reebok mee ter observatie. Bij ons in de stal komt hij gelukkig snel weer goed tot leven. Omdat de wonden oppervlakkig zijn, kunnen we hem de volgende ochtend al weer terugzetten. Met grote sprongen gaat hij op zijn vertrouwde plek de vrijheid weer tegemoet. Foto: Bob van Keulen

Zwaan tegen bovenleiding

Zaterdagmiddag is een zwaan vermoedelijk tegen de bovenleiding van de trein gevlogen en op het spoor  blijven zitten. Gelukkig wordt hij opgemerkt door de conducteur van een trein. De trein wordt stil gezet en de conducteur haalt de zwaan van het spoor. Vervolgens krijgen wij een melding via de BAM dat er een zwaan naast het spoor ligt. Omdat deze situatie erg gevaarlijk is, rijden wij direct naar de Bosgang in Rijswijk. Daar aangekomen worden wij door 2 aardige medewerkers geholpen om bij de zwaan te komen. Zij hebben de zwaan in een hoek gedreven en staan bij hem te wachten zodat hij niet het spoor op kan. Bij zijn snavel heeft deze grote mannelijke zwaan een kleine verwonding. De zwaan blijkt daarbij vol luis te zitten, dit wijst erop dat hij al langer verzwakt is. Bij het vogelasiel wordt de zwaan direct tegen de luizen behandeld en wordt de verwonding aan de snavel schoongemaakt. Hij mag met een bak voer bijkomen van het ongeluk, zodra hij voldoende is aangesterkt wordt hij weer vrijgelaten.

Eekhoorn gered uit boom

Ter hoogte van de duinen aan de van Alkemadelaan ziet een voorbijgangster een eekhoorn erg moeizaam een boom inkruipen. Zij vertrouwd het niet en belt ons. Daar aangekomen weet het diertje ondanks zijn verlamde achterhand toch nog aan onze medewerker te ontsnappen. Met behulp van de toegesnelde brandweer lukt het ons tenslotte het diertje uit de boom te halen. Bij de dierenarts blijkt de eekhoorn gewond te zijn aan zijn lies en blijft hij daar een nacht in opname. De volgende dag belt de dierenarts dat de eekhoorn het helaas niet heeft gered.

Foto: Jos van Leeuwen

Bunzing bij de dierenarts

In een tuin van een woonhuis in Wassenaar vindt de eigenaresse een bunzing. Het dier beweegt amper en is er slecht aan toe. Ze belt ons en wij brengen de bunzing naar de dierenarts. Op de onderzoekstafel is te zien dat hij het moeilijk heeft, zijn ademhaling gaat heel zwaar. De dierenarts besluit de bunzing in een zuurstofkooi te leggen. Hierop gaat het iets beter. Na een injectie met een ontstekingsremmer knapt het dier zienderogen op. En wordt het duidelijk at het echt om een wild dier gaat. Hij is nu zo alert dat hij handen die hem benaderen wil bijten. De volgende dag zijn we door de dierenarts gebeld dat de bunzing weer goed was hersteld. We hebben hem opgehaald en op dezelfde plaats in de tuin waar hij is gevonden weer uitgezet.

Gedumpte konijnen

Bij het voormalige tennispark de Uithof aan de Lozerlaan ziet een oplettende buurtbewoner een man lopen met een  mand. Als ze goed kijkt ziet ze tot haar stomme verbazing dat de mand vol konijntjes zit. Als ze hem aanspreekt zegt de man dat hij de konijntjes in de buurt heeft aangetroffen. Hij is bezig de dieren los te laten in de natuur. Hierop grijpt de buurtbewoner gelukkig snel in. Ze weet de meeste konijntjes snel te vangen en ze belt ons. Als we aankomen lopen er nog twee konijntjes door de struiken. Samen met de melder vangen we de overgebleven diertjes uit het groen. We zetten de tien konijnen, vijf grote en vijf jonge dieren, snel in een konijnvriendelijke kennel. De konijntjes maken gelukkig een gezonde indruk. Vervolgens brengen we ze naar het konijnen en –knaagdierenopvangcentrum ‘Het Knaaghof’. De medewerker van Het Knaaghof ontfermt zich over de vondelingen. Hoewel veel mensen denken dat tamme konijnen in de het wild kunnen overleven, is dit absoluut niet het geval. Het loslaten in de vrije natuur is dus nooit een goed idee. Foto's: Jos van Leeuwen

Reebok krijgt de vrijheid

Vandaag hebben we de reebok, die donderdagnacht was aangereden, weer uit kunnen zetten. Voordat de ree is uitgezet heeft de duinwachter het dier bekeken, Hij stelde vast dat de eerste maag van de ree vol eten zat, maar de tweede maag niet. Dit betekent dat hij niet meer herkauwde, waarschijnlijk als gevolg van de stress.Gelukkig was de bok van ongeveer twee jaar oud in een hele goede conditie en heeft hij niets ernstigs aan de aanrijding overgehouden. Het is heerlijk om te zien hoe hij in zijn vertrouwde gebied snel de vrijheid kiest.

Aangereden ree

Op de Oude Waalsdorperweg in Scheveningen is donderdagnacht een ree aangereden. De bestuurster van de auto is erg geschrokken en belt de politie die ons inschakelt. Bij de ree aangekomen lijkt het mee te vallen. Er zit bloed aan zijn poot, maar verder zijn er geen erge verwondingen te zien. Omdat het dier toch een klap heeft gekregen, besluiten we de ree mee te nemen naar het Dierenhospitaal. Daar wordt midden in de nacht een stal voor hem gereed gemaakt zodat hij weer bij kan komen. Als de ree weer goed alert is en loopt en springt, wordt hij in de schemering weer uitgezet, vlakbij de plek waar hij is gevonden.

Kees in zijn eentje achtergelaten

In de hal van een flat aan de Haagse Uitgeeststraat staat een mandje met daarin een zwarte kater met een wit befje en witte voetjes. Naast het mandje staat een zak met kattenvoer en een begeleidend briefje waarop staat 'Ik heet Kees en heb geen baasje meer. In april word ik zes'. Weer is er dus een kat aan zijn lot over gelaten,  … alleen in zijn mandje, hij moet het maar uitzoeken. Kees is een lieve kat die ongetwijfeld een nieuwe baas vindt, maar dit is toch niet de manier om je van een dier te ontdoen. Foto: Jos van Leeuwen

Zwaan in tuin Tweede Kamer

In de binnentuin van het Tweede Kamergebouw is een zwaan geland. Omdat het dier niet meer op eigen kracht weg kan komen, worden we gebeld door de beveiliging. Als we de zwaan oppakken voelen we dat hij erg licht is. Waarschijnlijk is de vogel al langere tijd niet in orde. We besluiten dan ook om hem niet terug te zetten in de Hofvijver, maar hem naar vogelasiel de Wulp te brengen zodat het aan kan sterken. Foto: Jos van Leeuwen

Cavia's op een rollator gedumpt

Maandagavond 21 februari worden we gebeld door een mevrouw die in de Driehoek Flat aan de Lozerlaan woont. De dame zit met een paar andere dames beneden in de ontspanningsruimte te kaarten. Haar rollator zet ze in de hal voor de deur van de ruimte. Als ze weer naar huis wil, ziet ze een doos op haar rollator staan. Ze kijkt in de doos en ziet twee cavia’s en ze belt ons. Aangekomen bij de flat zien we de twee vrouwtjescavia’s met kale plekken in een doosje, blijkbaar gedumpt in de hal. We nemen de cavia’s mee naar het dierenhospitaal, waar ze de volgende dag door de dierenarts zullen worden onderzocht. De cavia’s zijn net naar de thuisbasis gebracht als het volgende gedumpte dier wordt gemeld. Een mevrouw die aan het paardrijden is bij Voorburg vindt een tam konijntje in het bos. Ze neemt het diertje mee naar huis waar wij het ophalen. Ook dit konijn wordt opgevangen in ons hospitaal.

Aangereden vosje

Deze vos is aangereden op de Waalsdorperweg. Het dier is gewond een portiek ingevlucht waar het wordt ontdekt door een vrouw die haar hond gaat uitlaten. Dierenambulance Den Haag is snel ter plaatse, maar de vos ligt er apathisch bij en is onderkoeld. Snel wordt een dierenarts geraadpleegd omdat ze wonden heeft en haar kop flink is geraakt bij de aanrijding. Ze is hierdoor gedesoriënteerd en ze maakt vreemde bewegingen. De volgende ochtend kan zij weer wat lopen, maar ze is nog wel zeer zwak en moet duidelijk verder herstellen. Dat gebeurt in de opvang van het Dierenhospitaal en –ambulance Den Haag waar ze zoveel mogelijk met rust wordt gelaten, op enkele noodzakelijke controles na. Het is nu nog even afwachten. Ze moet snel opgeknapt zijn, omdat wilde dieren maar heel kort kunnen worden opgevangen. De stressfactor door opsluiting is voor wilde dieren altijd groot. Helaas wordt de ontsteking van de wonden erger in plaats van beter. Er zit niets anders op dan de vos in te laten slapen.

Nijlgans in de problemen

Voorbijgangers zien in het water langs de Spinozalaan in Voorburg  een nijlgans die ernstig gewond is aan de linkervleugel en ze bellen ons. Omdat we niet bij de vogel kunnen komen, roepen we de hulp in van de brandweer. De tankautospuit en waterongevallenwagen van brandweer Leidschendam-Voorburg komen ons gelukkig snel te hulp. Twee duikers gaan het water in om de gans te vangen. Dit lijkt makkelijker gezegd dan gedaan. De nijlgans duikt steeds onder water als de duikers in de buurt komen. Uiteindelijk is de gans vlak bij de kant en kan onze de medewerker de vogel vangen met behulp van een schepnet. Op het droge blijkt de nijlgans een open wond te hebben aan zijn vleugel.  De dierenarts stelt vast dat de nijlgans een open breuk heeft aan zijn vleugel en kan niets anders doen dan de vogel in te slapen. Foto's Machiel Janssen regio 15

Gans op het ijs

De Rijswijkse brandweer heeft maandagmiddag een gans aan de Lisdoddestraat van het ijs gehaald. Het dier was door een wandelaar opgemerkt. De gans kon niet meer op de poten staan en leek uitgeput. Omdat wij de gans  niet van het ijs konden halen, hebben we de hulp ingeroepen van de brandweer. Met een lange kabel werd het dier naar de kant geschoven. Eenmaal aan de kant hebben we de gans met een net van het ijs gehaald. De vogel is ter observatie meegenomen en naar vogelasiel de Wulp gebracht. Foto's Tino van Dam

Meeuw met pootproblemen

Vandaag hebben we melding gekregen over een meeuw met een gebroken poot op de Meppelweg bij de remise van HTM. De melders staan op ons te wachten als we aankomen. De jonge zilvermeeuw vliegt met zijn laatste krachten het water in, maar wordt door de harde wind tegen de kant gedreven. De meeuw zit nu op een onhandige plek om te vangen. Onze medewerker kruipt door de doornstruiken met een net in zijn hand. Gelukkig lukt het nu de meeuw te vangen en we brengen de vogel naar vogelasiel de Wulp. Bij nader onderzoek is er geen breuk in de poot te vinden, toch beweegt de meeuw zijn poot niet. Misschien is er sprake van een ernstige kneuzing. De meeuw, die de laatste tijd waarschijnlijk moeite heeft gehad om aan eten te komen, is verzwakt. Bij het vogelasiel wordt de meeuw ter observatie gehouden. We hopen dat de poot nog hersteld en dat de meeuw weer aan kan sterken om uitgezet te worden.

Vijf konijnen langs de waterkant

Langs de slootkant van de Spinozalaan in Voorburg lopen vijf tamme konijnen rond. Een voorbijganger die ze opmerkt, belt ons. We gaan snel op weg om de dieren te halen. Omdat het om tamme dieren gaat, die waarschijnlijk zijn gedumpt, vangen we ze eerst op in ons dierenhospitaal. Het blijkt te gaan om vier vrouwtjes en een mannetje. Het is de laatste tijd wel raak, we halen veel gedumpte dieren,waaronder veel konijnen. We hopen dat dit geen trend gaat worden. Er zijn genoeg reguliere opvangcentra die konijnen opnemen als men er niet meer voor kan zorgen. Foto: Jos van Leeuwen

Gedumpte verwaarloosde konijnen

Vroeg in de middag belt er een meneer met de mededeling dat hij een doos met 2 konijnen heeft gevonden op de Zichtenburglaan in Den Haag. Tijdens het uitlaten van zijn hond ziet hij een grote verhuisdoos staan. Aangezien hij gekrabbel in de doos hoort, bedenkt hij zich geen moment en opent hij de doos. Daarin zitten twee doodsbange konijnen. De behulpzame man brengt de verhuisdoos direct naar ons. Tijdens onze inspectie blijkt dat de konijnen al geruime niet goed verzorgd zijn. De nagels zijn veel te lang! Bij de knipbeurt wordt pas echt duidelijk hoe lang ze zijn. De nagels zijn zeker vijf keer zo lang als ze behoren te zijn. Met een paar minuten zijn ze van de lange nagels verlost waardoor ze direct weer normaal kunnen lopen. Het grootste konijn heeft ook een grote kale plek op de rug. Na de pedicurebeurt bellen we direct het Knaaghof met de vraag of zij nog 2 lieve konijnen kwijt kunnen. Het Knaaghof zit erg vol maar gelukkig kunnen we terecht. In het hok bij het Knaaghof lopen ze direct vrolijk rond terwijl ze in de doos nauwelijks bewegen. Hopelijk hebben ze snel een nieuw baasje.

Zeldzame zilverreiger in de problemen

Donderdagochtend krijgen we een telefoontje van een meneer die vanuit zijn woning op de spoorlijn kijkt in Leidschendam bij natuurgebied de Vlietlanden. Hij meldt aan ons dat er een witte reiger met bebloed verendek langs de spoorlijn ligt. Een chauffeur die in de buurt is, wordt snel richting de gewonde vogel gestuurd. Daar aangekomen blijkt het om een voor ons zeldzame zilverreiger te gaan. Het arme dier heeft zich ernstig verwond aan zijn vleugel. Vermoedelijk is hij tegen de bovenleiding van de trein gevlogen. Helaas treffen we langs deze spoorlijn vaker slachtoffers aan die tegen bovenleidingen vliegen. De dierenarts in Leidschendam constateert dat de vleugel is gebroken. Dit betekent voor een wilde vogel, die toch moet kunnen vliegen, dat de dierenarts hem uit zijn lijden moet verlossen. Hoewel wij deze bijzondere reigers maar zelden ophalen, worden ze wel regelmatig in dit natuurgebied gespot.

Foto: Jos van Leeuwen

Gestrande bruinvis bij Kijkduin

Vroeg in de avond laat een mevrouw haar hond uit op het strand als ze een nog levende bruinvis ziet liggen in de branding. Ze belt ons op om te vragen wat ze het beste kan doen. Onze medewerker legt uit dat het niet verstandig is om de dolfijnachtige terug te duwen de zee in, omdat aangespoelde bruinvissen in de meeste gevallen iets mankeren. Ze belooft dat er zo snel mogelijk een chauffeur naar haar toe komt om de bruinvis op te halen. Gelukkig is er op dat moment  een andere medewerker op weg naar huis die nog sneller ter plaatse kan zijn en aanbiedt om te assisteren. Hij rijdt door naar de plek van de melding waar de mevrouw met de hond op ons wacht. Als hij aankomt bij de bruinvis ziet hij direct dat het om een groot mannetje gaat, opvallend is dat het dier lichamelijk in goede conditie lijkt. Bruinvissen stranden namelijk vaak vanwege uitputting en ondervoeding. Niet veel later komt de chauffeur ook ter plaatse. Samen vervoeren ze de zieke bruinvis op een brancard  over het donkere strand naar de ambulance. De chauffeur rijdt zo snel mogelijk met de bruinvis naar de basis. Helaas overlijdt het dier onderweg. Het komt vaak voor dat nog levende bruinvissen tijdens de redding alsnog overlijden door een combinatie van factoren. Om o.a. de doodsoorzaak vast te stellen is het gebruikelijk dat bruinvissen voor onderzoek naar de Faculteit Diergeneeskunde van de Universiteit Utrecht gaan. Uit de eerste bevinden van het onderzoek lijkt het erop dat onze bruinvis een groot abces in de maag had wat hem uiteindelijk fataal is geworden. Foto: Jos van Leeuwen

Gewond vosje in de duinen

In de duinen bij het Markenseplein laat een mevrouw haar hond uit als ze opeens een vos ziet lopen. De vos loopt niet hard weg, zoals je mag verwachten als hij iemand tegenkomt. Wij worden gebeld en gaan een kijkje nemen bij de vos. Dan blijkt dat de vos met moeite op kan staan en een beetje van zich afbijt. Ook kan hij niets zien en ruikt hij sterk naar ontstoken weefsel. De dierenarts die we bezoeken constateert dat de vos een abces op zijn rechterschouder heeft. Deze wond is waarschijnlijk veroorzaakt door een bijtwond en is doorgeslagen naar binnen. Hier heeft het een ontsteking veroorzaakt in de lever. De slijmvliezen van het dier zijn helemaal geel. De enige manier om de vos een kans te geven is hem meerdere dagen aan een intraveneus infuus te leggen. Omdat dit zo stressvol is voor wilde dieren, is dit geen diervriendelijke optie. De dierenarts besluit daarom de vos uit zijn lijden te verlossen. Foto: Jos van Leeuwen

Konijn gedumpt

Op woensdagavond 20 januari krijgen we rond 20.00 uur een melding over een gedumpt konijn  ter hoogte van de Albert Heijn aan de van Koetsveldstraat in Den Haag. Het diertje is daar met kooi en al op de stoep gezet. Omdat de thermometer weer dicht naar het vriespunt daalt, gaan we snel op weg om het konijn op te halen. Als we aankomen zien we dat zij erg lange nagels heeft, waarschijnlijk heeft zij al geruime tijd niet veel beweging gehad waardoor haar nagels door hebben kunnen groeien. Ook is ze een beetje aan de dikke kant. Tot onze verbazing staat er een grote bak voer en ligt er veel hooi in haar kooi. Blijkbaar heeft de eigenaar toch goed voor haar willen zorgen. In de ijskou achter laten op straat past hier natuurlijk niet echt bij. We pleiten er dan nogmaals voor om netjes afstand te doen van je dier(en) bij de reguliere opvang als je hier niet meer voor kunt zorgen.

Jonge zilvermeeuw

Deze jonge zilvermeeuw is gestrand op een binnenplaats van een bedrijf aan de Binckhorstlaan. Omdat de vogel geen aanstalten maakt om weer weg te gaan, benaderen de medewerkers van het bedrijf de meeuw. Ze kunnen het dier echter zo oppakken. Ze zetten de meeuw op ons verzoek in een doos. Als we aankomen zien en voelen we dat zilvermeeuw mager en verzwakt is. Dat het om een jonge zilvermeeuw gaat, is te zien aan zijn verenkleed. De ontwikkeling van jong tot volwassen zilvermeeuw verloopt namelijk in verschillende verenkleed-stadia. Juveniele (jonge) zilvermeeuwen zijn overwegend bruin, naarmate ze ouder worden gaan ze steeds meer op de volwassen vogels lijken. Het duurt bij de zilvermeeuw ongeveer vier jaar voordat de jonge vogels het volwassen verenkleed hebben gekregen. Dit jong gaat naar vogelasiel De Wulp. Als het weer op krachten is gekomen wordt de meeuw weer uitgezet.

Kat in het nauw

Als een man zijn auto start hoort hij een dreun. Hij zet de auto snel uit en hoort hetzelfde geluid, gevolgd door gemiauw. Als hij onder de motorkap kijkt, ziet hij de staart van een kat. De eigenaar van de auto belt de ANWB die hem doorverwijst naar ons. Als wij aankomen zien we een zwarte kat die met zijn nekvel vastzit tussen de aandrijfriem. Omdat we geen gereedschap bij ons hebben, bellen we weer de ANWB. Een medewerker van de wegenwacht is heel snel ter plaatse. Hij haalt het wiel van de auto en verwijdert een deel van de wielkast. Vervolgens ontspant hij de V-snaar en nu kunnen wij de kat pakken en in veiligheid brengen. Hij heeft een wond aan zijn nek waar hij heeft vastgezeten. Gelukkig heeft de onfortuinlijke kat ook een chip. Direct bellen we de eigenaar. Deze is gelukkig thuis en we brengen de kat naar huis. De eigenaar gaat meteen met de kat naar de dierenarts. Dankzij de allerte reactie van de eigenaar van de auto en de snelle hulp van de ANWB hebben we deze kat gelukkig goed kunnen helpen en is erger voorkomen.

Woestijnratje

Vanmiddag omstreeks half drie zijn de brandweer en politie uitgerukt voor het verrichten van een meting in een woning aan de Koningin Wilhelminalaan. De brandweer constateerde dat er een hoge concentratie koolmonoxide in de woning aanwezig was. Elf personen zijn gecontroleerd door ambulancepersoneel en vervoerd naar het ziekenhuis. Omdat er ook een woestijnratje in huis stond, heeft men ons ook ingeschakeld. We hebben het diertje opgehaald en voor controle naar de dierenarts gebracht. Gelukkig viel het voor het woestijnratje mee en hoefde deze niet in een zuurstofcabine worden opgenomen. De gerbil zit nu in ons dierenhospitaal ter observatie. We hopen voor de de eigenaren dat ze snel weer zijn hersteld en weer naar hun eigen huis kunnen. Wij zorgen tot die tijd voor het woestijnratje. Foto: Ruben van Essen

Eerste olieslachtoffer is binnen

Vanmorgen kwam er weer een melding binnen over een zeekoet die besmeurd was met olie. We hebben de vogel van het strand gehaald. De zeekoet is naar vogelasiel De Wulp gebracht waar ze het dier schoonmaken. Als u zelf op het strand een olieslachtoffer ziet, probeer dan tussen de vogel en de zee te komen. Pak hem op door met beide handen, zo dicht mogelijk bij de kop, de vleugels te omvatten, nooit bij een poot of vleugel optillen. U kunt eventueel proberen bij een strandtent een kartonnen doos te krijgen, waar u de vogel in kunt zetten. Als u ons belt komen we de vogel mogelijk halen. Mocht het niet lukken het olieslachtoffer te pakken, bel dan ook. Dan komen we het slachtoffer zo snel mogelijk halen. Foto: Peter van Zetten